۲۸ فروردين ۱۳۹۹
خاطرات روزهای کرونایی (۴۵)
پنجشنبه ۲۸ فروردین ۹۹ معاون وزیر بهداشت، علیرغم توصیه وزیر نیرو که آب کم مصرف کنیم، امروز آب پاکی مفصلی ریخت روی دست ما. گفت کرونا تا خرداد ادامه داره و بعد پاییز دوباره با آنفولانزا میاد. یک تابستان این وسط هست.آی ددم دام. هی آدم‌های مختلف و مطلع البته غیر محمود شهریاری در گوشی تلفنی می‌گویند تهران دوباره الو گرفته. نمی‌دانم تشویش ذهن خصوصی من‌ رو کردند یا راست می‌گویند.اما یواشکی این روزها به خصوص در تهران، در خانه بمانید. در اوایل انقلاب توی اخبار صداوسیما یکی با زبان اشاره برای ناشنوایان عزیز ترجمه می‌کرد. نمی‌گم کجا، ولی همان روزها یک جای مهم بود صحبت این بود که این مترجمان والا چطور اسامی را ترجمه می‌کنند. مرحوم آقای اردبیلی نازنین با عمامه بسیار بزرگی رییس قوه قضاییه بود و آقای هاشمی رفسنجانی رییس مجلس. خدا هر دو را رحمت‌کند. آن آقای مهم گفت که وقتی روی سرش عمامه گنده‌ای می‌کشد یعنی آقای اردبیلی و وقتی دست به صورتش میمالد و بعد دستش را به علامت نفی تکان می‌دهد یعنی هاشمی رفسنجانی. بقیه را یادم نیست! یه جاهایی حافظه آدم کار نکند بهتر است. حالا ماجرای کرونا است. کلی کدواژه‌های جدید باید به ما بدهند تا از لابه‌لای اخبار بفهمیم چه خبر است. آقای روحانی تو انتخابات هی می‌گفت هم چرخ سانتریفیوژ بچرخد هم چرخ اقتصاد. یادش به‌خیر. آن دو تا که نشد. ولی امروز رییس‌جمهور علی برکت‌الله کلی طرح‌های جاری کشور را افتتاح کردند. خبر خوبی بود. یعنی هم چرخ کرونا می‌چرخد، هم چرخ مدیریت کشور . همه‌ی اخبار، کرونا شده بود. روز ارتش برای ایران روز مبارکی است. ارتشی‌ها نیروی مسلح بی‌حاشیه‌ای هستند که پرچم ایران را پاسداری می‌کنند و مرزها را. خدا قوت به همه آنها. داروی کرونا، اقتصاد آینده دنیا است. بیخود نیست بیل گیتس رفته سراغ آن. جایزه هم پیشنهاد کرده‌اند. ما فعلا ژلوفن و وایتکس را با هم مخلوط کردیم، شاید جایزه گرفتیم. کارت بانک را با الکل این قدر شستیم که تو عالم مستی و راستی، رمزش را به همه می‌گوید. مراقب باشید. شب جمعه است. شب دعا است. خدایا نگاه مهربانت را به ما بینداز. تا فردا سید محمدعلی ابطحی

۲۷ فروردين ۱۳۹۹
خاطرات روزهای کرونایی (۴۴)‬
‫چهارشنبه ۲۷ فروردین ۹۹‬ ‫واقعا دقت کردید چند وقته فوتبال ایرانی و خارجی نیست، چقدر جاش خالیه؟ هیجان‌ها از هر لحاظ سرکوب می‌شود. هم از این لحاظ و هم از اون لحاظ. پیامدهای این هیجانات سرکوب‌شده در دوران پساکرونا، تازه اوج بحران کرونا خواهد بود. دیشب فیلم کفرناحوم را دیدم. فیلم لبنانی با فیلمبرداران آمریکایی. محصول ۲۰۱۸. روایتی مستندگونه از رنجی که کودکان می‌کشند و از تلخی‌هایی که مهاجران خدماتی در لبنان دارند، از آن فیلم‌های خوب و عمیق و دردناک. باورم نمی‌شود. خبر مهم امروز ماهواره همسایه این بود که وسط ابتلای جهانی به کرونا،‌ ترامپ فرمایش کرده است که بودجه سازمان بهداشت جهانی را قطع می‌کند. چون از چین جانبداری کرده است. قانون جنگل دیگر شعار نیست. کم‌کم دارد رویه جهانی می‌شود. ‫یکی از دوستان نقل می‌کرد، اوایل انقلاب در ایام حج در منا بعد خواندن دعا، زیر چادر نشسته بودیم و جوک می‌گفتیم و می‌خندیدیم. یکی از علما هم نشسته و گوش می‌داد و می‌خندید. جوک‌ها عمدتا این بود که یکی از اهالی فلان شهر... حضرت آیه‌الله بعد از هر جوک و خنده کامل استغفراللهی می‌گفتند. بعد برای اظهار لحیه فرمودند حرمت مومن واجب است. بگویید یک کافر تهرانی، یک کافر رشتی. این نصایح تیرخلاصی بود توی پر جوک گویی. برای اینکه حاج آقا را رد کنند دست به سینه گفتند چشم. آن موقع‌ها برای امام جمعه‌ها زیاد جوک می‌گفتند. یکی از حاضران هم نه گذاشت و نه برداشت، گفت: یک امام جمعه کافری بود… حاج آقا که دید این قوم نصیحت‌بردار نیستند، بلند شد و رفت.الان این توصیه‌های ضد و نقیضی که برامون کلیپ می‌کنند، باید اولش بگیم یک دکتر کرونایی می‌گفت. فروش هر جنسی تمام می‌شود، معلوم می‌شود برای کرونا خوب نبوده. والا به مولا گیری کردیم. خانه قبلا کلی حرمت داشت. این کرونا آب را گرفت روی ضرب‌المثل هیچ‌جا خانه آدم نمی‌شود. در کنار مشکلات بزرگ کرونا، در فراغت این روزها، شبانه‌روز ده دقیقه‌ای تلفن و ارتباط با دنیا را قطع کنیم و فرصتی بگذاریم برای با خود خلوت کردن. به خود اندیشیدن. ما فرصت کمی داشتیم خودمان را ببینیم. باور کنید در این ده دقیقه‌ها خدا را هم در کنارمان می‌بینیم. اینم جوک: خدایا شکرت. آرامشی که امروز دارم مدیون روزهایی است که درس نخواندم وگرنه الان دکتر شده بودم و در خط مقدم ویروس کرونا. پرچم پزشکان بالا. تا فردا سیدمحمدعلی ابطحی

۲۶ فروردين ۱۳۹۹
خاطرات روزهای کرونایی (۴۳)
‎سه شنبه ۲۶ فروردین ۹۹ امروز بعد از مدت‌ها عدد فوتی‌های کرونا در ایران به زیر صد نفر رسید. ۹۸ نفر. خدا را شکر. آقای جمارانی می‌گفت توی جماران ما، یک‌بار یکی افتاد توی چاه و مرد. با طناب درش آوردیم. همچه که رسید بالا یکی از مریدها گفت: «خدا خیلی رحم کرد». یک نگاهی بهش کردیم. دستپاچه شد. گفت: «خوب شد که بدنش تکه‌تکه نشد». حالا هم خدایا شکرت. با تو شوخی نکنیم با کی شوخی کنیم؟ ‎دیشب فیلم «درخشش ابدی یک ذهن پاک» را دیدم. محصول سال ۲۰۰۴ آمریکا با موضوع دستکاری حافظه برای فراموش کردن خاطرات و افراد. با کارگردانی میشل گوندری و بازی جیم کری. موقتی بودن زندگی بزرگترین بحران کرونا است. کلافه‌کننده است.‌ به‌خصوص برای آنها که اوایل مسیر زندگی هستند. بحران موقتی و بحران بی‌پایانی. خدا به آینده بشریت کمک کند. ‎یک وقتی تو مازندران معروف شد که پیتزا عامل کرونا است. بیایید اکبر جوجه بخورید. هر کی جنسی دارد بیاورد برای فروش به اسم کرونا. دیروز دیدم یک شیخ ناشناسی دکان التماس‌دعا باز کرده. بخش وی‌آی‌پی هم دارد. قیمت التماس‌دعای ویژه‌اش خیلی زیاد بود. مظلومیت خدا در وجود این واسطه‌ها است. ‎یک کانال تلگرامی که بیشترشان اصولگرا و شاید تند و تیز بودند، از من دعوت کردند مهمانشان باشم. بدون تردید پذیرفتم. دلیل اصلی‌اش این بود که همه ما در فضای مجازی با کسانی که همفکر هستیم حرف می زنیم و همیشه راضی هستیم. توصیه می‌کنم طرفدار هر جناح و سبکی هستید، در گروه‌های مخالفان فکری‌تان هم عضو باشید.خطرخودگویی و خودخندی برای همه خطر بزرگی است.اتفاقا گفتگوی خیلی خوبی هم شد. ‎توجه به مرگ و نزدیک بودن آن از اثرات جامعه بحران زده است. به خصوص بحران‌هایی که به مرگ منجر می‌شود. یعنی در حقیقت میلیون‌ها انسان این روزها در حال قایم‌باشک‌بازی با مرگ هستند. نمی‌خواهم عارفانه نصیحت کنم. اما توجه به یایان‌پذیر بودن زندگی شاید تلنگر مهمی برای بشر باشد. تلنگری در جهت کمتر ستم کردن. اگرچه واقعیت غیر از این است. ‎گور دسته‌جمعی مشکلش اینه که نکیر و منکر جلو جمع سوال میپرسن، آدم هول می‌شه. ‎تا فردا ‎سید محمدعلی ابطحی

۲۵ فروردين ۱۳۹۹
خاطرات روزهای کرونایی (۴۲)
دوشنبه ۲۵ فروردیین ۹۹ تصویر پرستارانی که اثر ماسک صورتشان را مچاله کرده است، می‌بینید؟ هر جا خواستند تصویر فرشته نقاشی کنند، باید این شکلی بکشند. این نمای واقعی و بی‌روتوش پری‌هاست. خدا حفظش کند این آقای حریرچی را.‌ گفته واکسن برای کرونا پیدا نشود باید زندگی مسالمت‌آمیز با کرونا را یاد بگیریم. یکی روی دریا چیزی دید. فکر کرد آدمه. رفت نجاتش بدهد. ملت دیدند خودش در حال غرق شدن است. گفتند، ول کن بیا. گفت نهنگه. من ول کردم اون ول نمی‌کنه. حالا قربانت بشم. ما مسالمت‌آمیز. اون ول نمی‌کنه. این چه حرفیه آخه؟ در موقع موشک‌باران تهران، روز عید فطر دیدار امام‌خمینی بودیم. من مدیر رادیو ایران بودم. بعد مراسم در همان نزدیک حسینیه، منزل آقای صدوقی. برای تاسیس مجمع روحانیون رفتیم. صدای دوتا موشک آمد.یکی خورده بود بغل وزارت ارشاد. آقای خاتمی وزیر بود. زنگ زد. مواد شیمیایی ظهور فیلم‌ها ریخته بود بیرون. چه سخت فیلم می‌ساختند. ولی می‌ساختند. دیدن فیلم‌های قدیمی ایرانی در این کرونا مزه متفاوتی دارد. تو قرنطینه بعضی کر و مشنگ‌ها اسم هال را گذاشتند بیرون. اتاق را می‌گویند خانه. دختر خانم ساعت ۱ نصف شب از هال میومد بره تو اتاق، باباش هم که خیلی وقت بود مراسم ابهت اجرا نکرده بود، می‌گفت: میشه بگی تا ساعت ۲ نصف شب کجا بودی. معمولا یک ساعتی هم اضافه می‌گویند. دیدین دیگه؟ در اجلاس کنفرانس اسلامی تهران، قطر و سوریه می‌خواستند میزبان جلسه بعدی باشند.خیلی امیر قطر زور زد. سه بار من و‌ آقای خرازی رفتیم پیش اون و حافظ اسد مرحوم. آخرش قطر رییس شد. بعد از مدتی حادثه ۱۱سپتامبر پیش آمد و کلی کار و تلاش و اسلام‌هراسی و اینها. آن وسط‌ها در یک سفری امیر درشت‌هیکل قطر را دیدم. گفت کاش آن روز زبانم بریده شده بود و اصرار نمی‌کردم که رییس کنفرانس اسلامی شوم. با این رکورد بلا در دوره روحانی فکر کنم، زبان حال ایشان هم همین باشد. سریال چیزهای عجیب را تمام کردم. علمی، تخیلی، ترسناک با فیلمنامه درهم پیچیده غریبی بود. برای ایام کرونا عالی بود. آخرای ماه شعبان است. در مناجات شعبانیه می‌خوانیم: خدایا گویی من با همه وجودم در پیشگاهت ایستاده‌ام. جز تو کسی را ندارم. حالت امروز بشریت است. هوای بارانی و بهاری امسال دیگه دونفری نیست. سه نفره شده. من و کرونا و عزرائیل. تا فردا سید محمدعلی ابطحی

۲۵ فروردين ۱۳۹۹
خاطرات روزهای کرونایی (۴۱)
یکشنبه ۲۴ فرورردین ۹۹ قبل از کرونا یک مباحثه علمی دوهفته یک بار با جمعی از اندیشمندان حوزوی_دانشگاهی داشتیم. این هفته مجازی و اسکایپی‌اش کردیم. رابطه اخلاق و سیاست. مؤلفه‌های سیاست و اخلاق کدامند؟ و در طول تاریخ چگونه این دو با یکدیگر تعامل داشته‌اند؟ دوست عزیزم آقای حسین علیزاده ارایه خوبی کرد. هرچه بیشتر بحث شد بیشتر به این نتیجه رسیدم که این دو جمع‌شدنی نیستند! هزارتا توجیه در هر حکومتی هست که اخلاق را قربانی سیاست کنند.یک توجیه برعکس تاریخ به خود ندیده است. فیلم سینمایی جنگی دانکرک را دیدم. محصول آمریکایی، انگلیسی، فرانسوی. بیش از ۸۰۰ قایق غیرنظامی در جنگ جهانی دوم صدها هزار سرباز انگلیسی و فرانسوی را از محاصره ارتش آلمان نجات دادند. جامعه مدنی در کنار نظامی‌ها. یکی از منبری‌ها گرم سخنرانی بود. اشتباهی گفت پسرها را عروس کنید. دخترها را داماد کنید. ملت خندیدند. توی دلش گفت دارم براتون. رسمه وقتی «حای» محمد را می‌کشند، یعنی باید صلوات فرستاد. چند دقیقه بعد گفت مححححمد مصدق. ملت صلوات فرستاند. گفت این به آن در. حالا هم ترامپ گفته سازمان بهداشت جهانی به نفع چین حرف زده. ما هم پولش را نمی‌دهیم. این به آن در. از خدا که پنهان نیست از شما هم نباشه. خیلی مدل داخلی‌اش به ذهنم آمد. اما نگفتم خوب. توی خیلیی تاترها وقتی می‌خواهند به آخوندا تیکه بندازند، یک کشیش می‌آورند. گاهی کشیشه صلوات هم می‌فرسته. ولی مهم اینه که اهانت به روحانیت معظم تلقی نمی‌شود. زنان داعشی در اردوگاه ابوالهول حسکه سوریه، گفته‌اند کرونا مال کفار است و ما کرونا بگیر نیستیم. نمی‌دانند کرونا آنها را می گیرد. تو ایران خودمان هم خیلی‌ها حتی لیسیدند اما باز هم گرفتند. وزارت بهداشت هی تذکر می‌دهد دست‌ها را بشویید. وزارت نیرو امروز هشدار داده آب زیاد مصرف نکنید. یکی تکلیف ملت را روش کند. بشوریم یا نشوریم. سر بسته بگم. عبرت بگیرید از کشورهایی که قحطی کاغذ توالت شد. تا فردا سید محمدعلی ابطحی

۲۳ فروردين ۱۳۹۹
خاطرات روزهای کرونایی (۴۰)
شنبه ۲۳ فروردین ۹۹ چهلمین خاطرات روزهای کرونا را می‌نویسم. توی یک چهاردیواری اختیاری چهل روز خاطره بنویسی، سخته. ولی دریای لطف و محبت شما انگیزه روزانه می‌دهد. چه روزهای خوبی است. صبحی با صدای کوبیدن باران به پنجره بیدار شدیم. اما دیوار کرونا بینمان بود. عقده شمال هم مونده بود روی دل خیلی از تهرانی‌ها. خدا دیشب بیشتر مناطق تهران را جاده چالوس و گردنه حیران کرد. مه قشنگی روی زمین بود. به بنی‌اسراییل گفتند روزهای شنبه ماهی نگیرید. حیفشان آمد نگیرند. روزهای شنبه حفره‌هایی کنار دریا می‌کندند، ماهی‌ها آنجا گیر می‌افتادند. یکشنبه‌ها برشان می‌داشتند. دوره کرونا بهترین زمان است برای حفره‌کنی، بعد کرونا جمعش می‌کنید. چیزی شبیه گنج و رنج سعدی علیه‌الرحمه. این آقای محقق داماد افتخاری برای ایران است. با سواد و عمیق و دنیاشناس. چندی پیش به عالیجناب پاپ برای کرونا و مشکلات تحریم نامه نوشت. پاپ همدردی کرده و گفته بنی‌آدم اعضای یک خانواده هستند و باید ناسازگاری و تنفر را کنار بگذارند. حیف که کسی کنار نمی‌گذارد. یک‌بار در سمینار بین المللی در سال ۸۷ در قطر ، نماینده یکی از خبرگزاری‌های معروف می‌گفت در دو حادثه کشتار دافور و درگیری‌های شیعه و سنی عراق پس از صدام، سه روز اخبار روزهای قبل را خواندیم. هیچ‌کس نفهمید. چون فقط عدد بود که کشته می‌شد. در جا گرخیدم. حالا هم پای تلویزیون که می‌نشینیم، سر شدیم. فقط عدد است که می‌شنویم، وحشتناک است. گویا همه دنیا سوار قطارهایی شده‌ایم به سمت آشویتس. با گوشی برای بچه‌ها مشق و درس می‌فرستند. حالا خوبه بچه‌ها هم بگن تو مدرسه گوشی ممنوع بود. تو گوشی هم مدرسه ممنوع باشه؟ ولی اینترنت این بار به کمک سوادآموزی آمده است. واقعا با این نُنُری تلفن‌ها که از دست کنده نمی‌شوند، کتاب خواندن، سخت شده . اما کتاب گرسنگی و ابریشم هرتا مولر را خواندم. مقالات و داستان‌های کوتاه است. وحشت از چائوشسکو حتی سال‌ها بعد اعدامش و نقش زنان در مبارزات، محورهای اصلی‌تر بود. چند کتاب دیگر هم از او خوانده‌ام.خانم رباب محب ترجمه و نشر بوتیمار منتشرش کرده. خانمی تلفن همسرش را طبق عهد معهود به وقت فرصت طلایی بررسی می‌کرد. دید یکی با نام کوید نوزده هست. به شماره ‌اش نگاه کرد دید شماره خودش است. نکنید. هم آقا توهین نکند. هم خانم بررسی نفرماید. تا فردا سیدمحمدعلی ابطحی

۲۲ فروردين ۱۳۹۹
خاطرات روزهای کرونایی (۳۹)
جمعه ۲۲ فروردین ۹۹ امروز با دکتر رضا خاتمی صحبت کردم. بعد از کرونا مدتی است در منزل قرنطینه است. مثل همه اینها که تازه از کرونا بیرون میآیند، خیلی سرفه می‌کرد. گفت دارد آماده می‌شود که به بیمارستان برگردد. خیلی اصرار کردم نرود. هنوز نفهمیدم پزشک سیاستمداری است یا سیاستمدار پزشک. هر دو را در اوج دارد. رضا یکی از زلال‌ترین آدم‌های کشور است. در ماهواره همسایه ما امروز مناظر وحشتناکی از نیویورک نشان می‌داد. گور دسته جمعی موقت در یک پارک برای کرونایی‌ها. با چند برابر کشتار بیشتر از ۱۱ سپتامبر. تازه نیویورک خیلی هم خارجه. این روزها یک کارشناس جدیدالتاسیس در شبکه سه گفته کلیپس سر خانم‌ها نشانه ظهور است. یعنی حالا که دوره کلیپس گذشته، ظهور اتفاق نمی‌افته؟ به اینها نمیاد این قدر هوش داشته باشند که حتی دشمن دانا باشند. در ایام کودکی مرحوم پدرم شوخی می‌کرد که یکی از اهالی شهرهایی که برایشان جوک می‌سازند رفته بود مکه. وقتی برگشت، می‌گفت ما که رفتیم، اما خدا که خانه نبود. پیغمبرشم مرده بود. حالا دیدم یکی نوشته همسرم را برای نماز بیدار کرده‌ام.میگه نماز چیه؟ کعبه تعطیله. این مطایبات قشنگه. ولی اعمال عبادی را در این ایام جدی‌تر بگیرید. هم دبیرکل سازمان ملل و هم وزارت بهداشت خودمان نسبت به همسر‌آزاری در دوران قرنطینه هشدار داده‌اند. یکی از نزدیکانم می‌گفت دیشب تا ۴ صبح زن و شوهر همسایه‌مان با صدای بلند دعوا می‌کردند. تمام اسرار زندگی را ریخته بودند روی دایره. دیگه کار به جاهای باریک رسیده بود. مجبور شدند به خانه‌شان زنگ بزنند که فقط کمی آرامتر. خانواده نشسته. یکی نوشته بود شوهر ها را کلافه نکنید. توی مردها با سوادتر از دکتر نجفی نیست‌ها. دیدید چی کار کرد. اما واقعا در همه جای جهان بیشترین بار مشکلات قرنطینه به دوش خانم‌هاست. قدرشان را بدانید. خدا عاقبت شهرداری مشهد را به خیر کند. چند هفته نماز جمعه نبوده، فکر کرده‌اند امام جمعه هم نیست. ‌کنسرت خیابانی برگزار کرده‌اند. آی ددم دام. امروز با خدا خیلی شوخی کردیم. مهربونه. اینم بگم که خدایا با این فشارهای سال ۹۸ و کرونا، عذاب قبر برای ما ماساژ حساب میشه ها. تا فردا سیدمحمدعلی ابطحی

۲۱ فروردين ۱۳۹۹
خاطرات روزهای کرونایی (۳۸)
پنجشنبه ۲۱ فروردین ۹۹ امروز تولد فریده، دخترم همزمان شده بود با نیمه شعبان. در خانواده ما شادی چندجانبه بود. برف و باران هم اضافه شد. هیچ سورپرایزی جواب نداد. جشن تولدمان ویدیو کالی شد. یادگار سال کرونا. کیک تولد هم شیرینی خانگی که خودش پخته بود. همه‌مان نشستیم پای لپتاپ و جشن گرفتیم. مبارکش باشد و مبارکمان هست. مشاوران روان‌درمانی به زودی خط مقدم جامعه می‌شوند. ببین کی گفتم. چند وقت پیش سریال این‌تریتمنت را دیده بودم. درمانگر به خواب مراجعین خیلی اهمیت می‌داد من که قبول ندارم. مسئولان رسیدگی کنند. من نه تو فکر آقای ظریف بودم و نه ریاست جمهوری. دیشب خواب مفصلی دیدم که آقای ظریف یواشکی قرار است رییس جمهور شود و فعلا نمی‌خواهد لو بدهد. نامهای به من داد که توش نوشته بود قصد کاندیداتوری دارد و تعدادد زیادی مهر و تسبیح نیاز دارد که این طرف و آن طرف برای تبلیغات با خودش ببرد. ظریف؟ بدون علامت سجده روی پیشانی. ریاست جمهوری. مهر و تسبیح؟ بازم بگم یا همین برای روان‌پریشی کافی است؟ به خدا اگر رعایت کنیم کرونا جمع می‌شود. ایتالیا تجربه خوبی بود. سیر نزولی پیدا کرده. توی ایران هم خدا وکیلی حکومت جدی گرفته. حیف از سفیر چین اجازه نگرفتم. و الا از دولت خودمان هم تشکر می‌کردم. حالا ییهو دیدین ایشالا اینجا هم اوضاع کرونا مهار شده‌ها. اعلام خطر می‌کنم. مسئولان سورپرایز نکنند. قبلش خبر بدهند. جت لگ لازمیم. ما داریم به وقت آمریکای لاتین می‌خوابیم، کلی وقت می‌بره تغییر ساعت خواب. یک دوست با صفا دارم. آقای پهلوانی. آخوند باحالی است. هی نیاین تو پیج من بنویسید آخوند خوب آخوند مرده است. مرسی، اه. مرده پرست نباشد. با یک متر پارچه کسی خوب و بد نمیشه. دیشب احیای نیمه شعبان با لایو اینستا داشت. صدای با نمکی هم دارد. وسطای دعا کلی هم محصوران را دعا کرد. با اسم. اگر تکنولوژی نبود، دینداری مان هم آسیب می دید. دین دارها نمکدان نشکنند. با تکنولوژی هرکه در افتاد، ور افتاد. تا فردا سیدمحمدعلی ابطحی

۲۰ فروردين ۱۳۹۹
خاطرات روزهای کرونایی (۳۷)
چهارشنبه ۲۰ فروردین ۹۹ ابتکار استغاثه به امام زمان از داخل خانه‌ها و روی بالکن‌ها، در شب نیمه شعبان، کار قشنگی بود. بزرگترین ویژگی امام زمان این است که «یأتی بدین جدید» با دین تازه‌ای می‌آید. از بس که به نام اسلام دروغ ودرم گفته‌اند،‌ دین امام زمان جدید تلقی می‌شود. من هم امشب رفتم روی تراس. خدا بکشه پدر ریا را ولی بی‌ریا کلی اشک ریختم. برای این همه مشکلات. نیمه شعبان همه مبارک. ما که دیوار کوتاهتر از آقای آذری جهرمی نمی‌شناسیم. این چه وضعیه هی اطلاعات مردم ایران دزدیده می‌شود؟ امروز نوشته بود که اطلاعات بانکی ایرانی‌ها لو رفته. امنیت ملی فقط نیامدن داعش نیست. حفظ اطلاعات مردم هم جزئی از امنیت ملی است. حداقل خودتان بخوانید. نگذارید هک کنند و بفروشند. دیشب فیلم سولد را دیدم. ماجرای دزدیدن دختر خردسالی از نپال به هند و انتقال او به مرکز خدمات جنسی و مقاومت دخترک. محصول ۲۰۱۶ با آقای آشنا، دیشب تلفنی حرف زدم. از همه در. من هرچه می‌گفتم کارهای وزارت بهداشت، شوآفی است و پر از تناقض، ایشان از حجم کاری که روی دوش وزارت بهداشت است حرف می‌زد. بد هم نمی‌گفت. مرحوم آیت‌الله منتظری همیشه می‌گفتند جوک که آمد بگو. حرومش نکن. حالا هم این خاطره یادم آمد. جوک نبود. در دوران ریاست آقای خاتمی، یک بار آقای آشنا زنگ زده بود خانه ما. دخترم گوشی را برداشته بود. پرسیده بود شما؟ گفته بود آشنا. پاسخ داده بود که فکر کردم غریبه‌ای و گوشی را قطع کرده بود. تصور مزاحم تلفنی. وقتی دخترم گفت. زود زنگ زدم بد نشه. اون موقع جزو بچه‌های بالا بود. یکی از منبری‌های شهر ما وقتی می‌خواست دعا کند، اول از همه می‌گفت خدایا آمین‌گوی بلند لال نمیران. ملت حساب دستشان می‌آمد برای اینکه لال نمیرند تا اخر آمین ها را بلند می‌گفتند. حالا، هم آقای روحانی و هم آقای ترامپ گفته‌اند یکسال آینده کرونا مهمان ماست. حساب کار خودمان را بکنیم. آمین‌گوی بلند لال نمیران. می‌گم این همه سال که هی منتظر بودیم، روزهای خوب بیاد. نگو داشته می‌رفته. اینم جوک بی‌مزه. خوب کرونا قرار نبود این قدر طول بکشه جوک ملت ته کشیده. تا فردا سیدمحمدعلی ابطحی

۱۹ فروردين ۱۳۹۹
خاطرات روزهای کرونایی (۳۶)
سه‌شنبه ۱۹ فروردین صبحی که بیدار شدم دیدم باران بهاری خودش را به پنجره‌ها می‌کوبید. بین ما و باران و بهار و گل و سبزه، کرونا ایستاده. از وقتی تصویر پارو کردن گل‌های هلند را دیدم، حسم این بود که ما از گل و گل از ما قهر کرده‌ایم. قدم‌زدن‌های عاشقانه زیر باران هم خاطره شد امسال. پس چرا این جوری شد خدا؟ من یادم نیست چون نبودم. اما شنیدم ملت در سال ۸۸ خطاب به آقای احمدی نژاد می‌گفتند رای ما را دزدیده، داره باهاش پز می‌ده. حالا امروز هم یک جایی خواندم که کیسینجر و چامسکی رای آقای محسن رضایی را دربارۀ کرونا دزدیده‌اند و بعله. به جای فرار مغزها، نوبت دزدیدن مغزها شده. من هم یک تحلیل خوبی داشتم فکر کردم همزمان یا بعدش ممکنه یکی بدزدد. ننوشتم. این آیه امروز ورد زبانم بود: ما ملت‌های زیادی را قبل از شما نابود کردیم، چون ظلم کردند. یک‌سر به ظلم‌های کوچک و بزرگ فکر می‌کنم. خدایا لا تواخذنا. اخیراً توی جلسات رسمی،‌ رئیس‌های قوا ماسک نمی‌زنند. دقت کردید؟ بقیه می‌زنندها. رییس‌جمهور و رییس قوه قضایی. بابا این کرونا کله‌خره. نمی‌فهمه شما رییسین. ییهو دیدین خدای نکرده مثل رییس مجلس آمد سراغتون. نکنید. دو روز کرونا تمرین تواضع کنید. همه مثل هم بشینید. الان توی دنیا از کامیون‌های حامل ماسک از خود شماها بیشتر محافظت می‌شود. سندش هم هست. فیلم قدیمی لاو این د افترنون را دیدم. ساخت ۱۹۵۷. فیلم هم فیلمهای قدیمی. داستان عاطفی را چنان پرجاذبه و بدون حاشیه نشان داده که نگو. فیلم عاشقانه بدون خاک‌برسری، فیلم‌های عاشقانه جدید بیشترش ابتذال است، گاهی کمی هم عشق قاطی‌اش می‌کنند. هی پدر مادرها به جوان‌ها گفتند بیرون نرو. متشخصانه استدلال کردند ما به شما اعتماد داریم، به جامعه اعتمادی نیست. حالا شما جوان‌های نذارید پدر مادرها برن بیرون. هرچه گفتند مراعات می‌کنیم، بگید به بقیه اعتماد نیست. تا فردا سید محمد علی ابطحی

8   4       ۱    ۲    ۳    ۴   ۵    ۶    ۷    ۸    ۹    ۱۰       3  7
© Copyright 2003-2020, Webneveshteha.com. All rights reserved.