۱۹ آذر ۱۳۹۱
دغدغه های ادبی این روزها در روزنامه بهار
بهار: «دیالوگ» دریچهای است تا فعالان حوزههای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و... از دغدغه ها و آخرین فعالیتهای فرهنگی، هنریشان بگویند. این بار در «دیالوگ» به مشغله های فرهنگی «محمدعلی ابطحی» میپردازیم. 
دغدغه «محمدعلی ابطحی» در سالهای اخیر که کمتر به سیاست توجه داشته، بیشتر در حوزه ادبیات بوده است. او که وبلاگنویس شناخته شدهای است در گفتوگویش با بهار میگوید: «من تصور میکنم یک رکورد تاریخی در وبلاگنویسی دارم که مدت شش سال بدون حتی یک روز تعطیلی در این حوزه فعالیت میکردم و اکنون نیز در شبکههای اجتماعی روزانه یادداشتهای کوتاهی مینویسم. تا به حال نیز در این سالهای روآوری به ادبیات یک رمان بلند و یک مجموعه طنز نوشتهام که نشرشان به نتیجه نرسیده است، با این حال به نوشتن و مطالعه ادامه میدهم.»
«ابطحی» از مطالعاتش در حوزه ادبیات نیز چنین میگوید: «به ژانر ادبیات کلاسیک علاقهمندم و خیلی از کتابهای معروف را خواندهام. وقتی که یک رمان را میخوانم به نوعی با شخصیت آن داستان زندگی میکنم که این خودش نوعی تجربه جدید است و این تجربه میتواند به نوع نگاه انسان معنا و رنگ بدهد. من به مطالعه بسیار توصیه میکنم اما توصیه من به رمانهای جدی به مراتب بیشتر است. انسان نیازمند است که با تجربیات مختلف آشنا شود و آشنایی با آنها باعث میشود تا از زندگی استفاده بهتری داشته باشد. در رمانهای فارسی کتابی که توجه من را تا به حال بیشتر از همه جلب کرده «شهری که زیر درختان سدر مرد» نوشته «خسرو حمزوی» است که ادبیات قدرتمندی دارد و در آن حوادث به نحو زیبایی به هم پیوند داده شدهاند. همچنین در کتابهای ترجمه شده توجه ویژهای به ادبیات آمریکای لاتین دارم و در این زمینه میتوانم به «گفتوگو در کاتدرال» اثر
«ماریو بارگاس یوسا» با ترجمه فوقالعاده عبدالله کوثری اشاره کنم که به نظر من رمان پیچیده و بسیار عمیقی است. البته فکر میکنم علاقهمندی به این رمان در من از علاقه به سیاست نشأت میگیرد. آخرین کتابی که خواندهام «و نیچه گریه کرد» نوشته «اروین یالوم» است که یک نوع کلاس فلسفه و روانشناختی است که در قالب یک داستان ریخته شده است.»او همچنین از سینما و فیلمهایی که غالبا میبیند، به «بهار» میگوید: «فیلمهای ایرانی را معمولا میبینم اما در طی این سالها نکته قابل توجهی در سینمای ایران توجه من را جلب نکرده است. فیلمهای ایرانی در سایه سیاستهای آشوبزده رسمی بیشتر به گذران ساعت فراغت تبدیل شده است. همچنین دیالوگهای فیلم ایرانی «شبهای روشن» را بسیار میپسندم. فیلمهای بزرگ دنیا معمولا تاثیرگذار هستند و به سختی میتوانم بگویم که فیلم مشخصی تاثیرگذاری بیشتری داشته است اما میتوانم از «دوازده مرد عصبانی» و «پیانیست» که لطافت امید به زندگی را در انسان ایجاد میکند به عنوان فیلمهایی که در خاطرم باقی مانده است نام ببرم.»

4عزاداری، اصل مشترک ادیان
رهبری در فیس بوک و ضرورت رفع فیلتر آن3
© Copyright 2003-2018, Webneveshteha.com. All rights reserved.