۰۹ اسفند ۱۳۹۰
شادی ملی اسکار و غیبت دولت
اختصاص جایزه بهترین فیلم خارجی در اسکار به فیلم جدایی نادر از سیمین اصغر فرهادی بی شک یکی از اتفاقات مهم ملی است. اساسا سینما، و سایر بخشهای هنر و یا مقوله ای مثل ورزش به دلیل اینکه مخاطب خاص ندارد و سرمایه عمومی یک ملت است، اتفاقات مهم آن هم نمی تواند ملی نباشد. اسکار در عالم سینما، قله نظردهی در باره سینمای جهان است. وقتی هر فیلمی در هر نقطه جهان تولید شده باشد بتواند در اسکار راه یابد و مهتر اینکه در چنین مجمع جهانی سینما برنده شود، مهمترین افتخار برای دولت و ملت هر کشوری است. به همین دلیل برنده شدن در اسکار بلافاصله در کشور برنده این اتفاق تبدیل به جشن ملی می شود. این حتی در مورد کشورهایی که سینمای آن کاملا در اختیار بخش خصوصی است نیز صادق است و در آن کشورها هم که دولت هیچ نقشی در خلق و یا حمایت از فیلمسازی ندارد صادق است و رهبران سیاسی در آن کشورها خود را در خط مقدم شادی ملی قرار می دهند. در ایران که سینما و سینما گران بی ارتباط با دولت نیستند و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیلات گسترده برای سینما دارد و حتی خانه سینما را که در یک روال منطقی میتوانست به عنوان تشکیلات غیر دولتی بازوی مدنی دولت محسوب شود را منحل می کند که نقش دولت در این صنعت پر رنگ تر شود، وقتی فیلمی که از همین سیستم مجوز پخش گرفته است و در داخل تولید شده است و در سینماهای مجاز کشور یکی از طولانی ترین اکران ها را داشته است، به صورت طبیعی باید دولتی ها و هواداران رسمی دولت در صدر این شادی جای بگیرند و اگر نه کل دولت، حداقل مسئولان هنری رسمی باید پیشتاز اعلام شادی باشند، فیلم پر افتخار ایرانی جدایی نادر از سیمین و جوایز حیرت برانگیز آن با بی اعتنایی و در مواردی با اهانت و توهین رو بروشد. این پیچیده ترین کج سلیقگی سیاسی و فرهنگی است که حتی دلیل آن را هم اعلام نمی کنند. این شادی ملی مربوط به یک بخش کوچک از جامعه نیست. در دورترین روستاها هم اگر رسانه های رسمی توضیح دهند که فیلم دارای مجوز از ارشاد توانسته قله سینمای جهان را فتح کند، شادی خواهند کرد و بی اعتنایی به این مقوله به جدایی دولت و مردم به جای جدایی نادر از سیمین در حوزه هنر را رق میزند. اینکه بعضی از رقیبان سینمایی که آثارشان مقبول طبع هنرشناسان قرار نمی گیرد و به این دلیل بی ربط ترین اهانت ها و تحلیل ها را در مورد فیلم اصغر فرهادی ارائه میدهند، قابل فهم است. اما بی توجهی سیستم دولتی هرگز برای من قابل فهم نبوده است. استدلال سیاسی بودن جایزه ای مثل اسکار و یا گلدن گلوب هم به نظر بی منطق می رسد . در همین اسکار در کنار فیلم ایرانی جدایی نادر از سیمین، یک فیلم اسرائیلی هم کاندیدا بود. در صورت سیاسی بودن این جایزه باید اسکار به آن فیلم تقدیم می شد که همه جهان سلطه حامی رژیم صهیونیستی هستند و یا اگر به خاطر حمایت از اپوزوسیون ایرانی این جایزه را برنده اسکار معرفی کرده بودند، باید به دهها فیلمی جایزه می دادند که در خارج ایران و توسط مخالفان رژیم تولید شده بود. این جایزه به فیلمی تعلق گرفته است که در ایران تولید شده و دست اندرکاران آن در ایران زندگی میکنند و از مطرح ترین ستاره های سینمای ایران فعلی هستند که چمبره نظارت دولت تا اعماق وجود سینما فرو رفته است. سخنان اصغر فرهادی در اسکار که به تاریخ و تمدن غبار گرفته ایرانی و به شادی سراسری مردم ایران از این مهمترین اتفاق سینمایی اشاره میکند بهترین موضع ملی بود. برای سینمای پر افتخار ایرانی و برای اصغر فرهادی و برای همه دست اندر کاران جدایی نادر از سیمین آرزوی توفیق میکنیم و از اینکه این شادی را برای مردم ایران آفریدند تشکر میکنیم و به ملت ایران تبریک.

4اتشار سی امین مجله اخبار ادیان
چرایی شرکت آقای خاتمی در انتخابات3
© Copyright 2003-2018, Webneveshteha.com. All rights reserved.