شاید کسانی حتی به زبان نیاورند اما به دلایل مختلف آخوند بودن را یک دلیل جدی برای رای ندادن به آقای کروبی بدانند. من البته اگرچه خود آخوندم ولی رزومه کاری و دیدگاه‌هایم نشان می‌دهد که مبنای نظراتم هیچگاه صنفی نبوده است. شاید تعجب کنید، اما لازم می‌دانم این توضیح را بدهم که در شرایط فعلی این که آقای کروبی یک روحانی است، می‌تواند یکی از دلایل مهم برای انتخاب آقای کروبی باشد. دلایلم اینها است: اولا روحانیونی که در پست ریاست‌جمهوری بوده‌اند دارای سابقه بهتری در اداره کشور هستند. اولین روحانی رئیس‌جمهور آیه‌الله خامنه‌ای بود که به دلبل داشتن نخست وزیر شرایط ویژه‌ای داشتند. آقایان هاشمی رفسنجانی و خاتمی دو روحانی رئیس‌جمهور دیگر هم در اداره کشور موفق بودند. هیچیک از این سه روحانی رئیس‌جمهور در دوران ریاست‌جمهوری‌شان اجازه رشد تحجر و واپسگرائی را به‌نام دین ندادند. دلیل اصلی آن هم این بود که چون از درون خصوصیات روحانیون را می‌شناختند، نگران ایستادگی در برابر جریان متحجر دینی نبودند. آن مجموعه روحانیون سنتی هم به خود اجازه دفاع علنی از نظریات متحجرانه‌شان را نمی‌دادند و اگر هم تلاشی می‌کردند نمی‌توانستند نظرات خود را به متن جریانات اجرائی منتقل کنند و سخت‌گیری‌هایی به‌نام دین کمتر به متن جامعه منتقل می‌شد و خود این روحانیون رئیس‌جمهور از موضع دینی مدافع اندیشه‌های مترقی دینی بودند و مراقبت می‌کردند تا به‌نام دین آسیب کمتری به زندگی اجتماعی بخورد. اما در دوران آقای احمدی‌نژاد که در کسوت روحانی نبود و عنوان مهندسی را داشت، بیشتر از همه دوران‌های تاریخی مسائلی متحجرانه به‌نام دین در جامعه رواج پیدا کرد و تئوریسین‌های دینی مدافع اندیشه واپسگرائی جایگاه پیدا کردند و خود رئیس‌جمهور بیش از دیگران سعی داشت از این عناوین دینی و شعارهای دینی و حتی خرافه‌ها استفاده کند و آن قدر در این دینی نشان دادن خود مبالغه کند که بسیاری از روحانیون سنتی را به عکس‌العمل وادارد. در شرایط فعلی و بعد از این تظاهر فراگیر به‌نام دین که در بدنه اجرائی کشور عمق پیدا کرده است، آقای کروبی به عنوان یک روحانی در کشوری که به جریانات متحجر روحانی این قدر پروبال داده‌اند، بیش از دیگران می‌تواند برای حل مشکلات کشور، با تعامل صحیح با جریان قدرتمند روحانی در کشور ضمن حرمت‌گذاری به آنان از وجود جریانات مترقی دینی که امام‌خمینی پایه‌گذاران بود بهره بگیرد و راه را بر تحجر ببندد و با کمک بزرگان فقه و عالمان دینی مسائلی را که تصور می‌رود دارای موانع مذهبی است به نفع مردم حل کند. نکته‌ی مهم دیگر اینکه رئیس‌جمهور باید بتواند مشکلات زندگی مردم را حل کند. چه بپسندیم و چه نپسندیم، در قانون اساسی ایران بخش‌های قدرتمندی از کشور در اختیار روحانیون است. رهبری انقلاب به عنوان فرد اول قدرتمند نظام در جایگاه ولی‌فقیه روحانی است. رئیس قوه‌قضائیه محتهدی است که از میان روحانیون انتخاب می‌شود. بخش قدرتمند شورای نگهبان بر اساس قانون اساسی روحانی هستند. مجلس خبرگان به صورت جمعی از میان روحانیون انتخاب می‌شوند. علاوه بر این شخصیت‌های قانونا روحانی در این سالها، غیر روحانیون فراوانی در مجلس و مراکز قدرت دیگر جا گرفته‌اند که از روحانیون سنتی هم دارای افکار متمایل به روحانیت عمدتا سنتی هستند. اینها واقعیت‌های کشور ما است. باز هم تکرار می‌کنم که ممکن است این را نپسندیم اما نمی‌شود چشم بر واقعیت بست. در این شرایط آقای کروبی که آخوند است و دارای ریشه طولانی در حوزه روحانیت است و بافت قدرت را در حاکمیت روحانی را می‌شتاسد، می‌تواند از همین واقعیت با تعامل با آنان و یا جلوگیری از بسط تحجر بسیاری از مشکلات کشور را یهتر حل کند. حل مشکل اقلیت‌های دینی و قومیتی در برابر نظرات روحانیون سنتی کاری است که شاید از هیچ فرد غیر روحانی بر نیاید. این خصوصیت کروبی اگر به خصلت مشهور شجاعت او اضافه شود راه‌حل بهتری برای حل مشکلات مردم ورق می‌خورد. سابقه رفتارهای شجاعانه وی در برابر نظرات شخصیت‌های قدرتمند روحانی و بیانیه‌های جسورانه وی در برابر نظرات آنان که عمدتا به عقب‌نشینی آنها منجر شد دلیل این واقعیت است که ضمن احترام به سایر کاندیداها لااقل در شرایط فعلی حضور یک روحانی شجاع با کادر قدرتمند اجرائی همراهش می‌تواند بهترین انتخاب باشد. این  یکی از دلایل مهم برای انتخاب کروبی به عنوان رئیس‌جمهور سال جاری است. و می‌تواند به عنوان یک رئیس‌جمهور مشکلات مردمی را که از این همه مشکل رنج می‌برند حل کند. این چیزی است که از رئیس‌جمهور انتظار می‌رود.