در تاریخ همه‌ی ملت‌ها روزهای بزرگی هستند که بخشی از تاریخ ماندگار آن کشور می‌مانند. دوم خرداد، یکی از آن‌ روزهاست. دلایل مختلفی دارد. به دو دلیل فرا رسیدن انتخابات و نیاز جامعه، در شرایط فعلی می‌توان به آن اشاره کرد. اولین ویژگی برجسته دوم خرداد، حضور گسترده مردم بود. هر وقت این حضور با این وسعت شکل بگیرد، اراده‌ای ما فوق اراده‌ی همه کسانی که گمان می‌کنند بر مردم قیومیت دارند پیروز می‌شود. کمیته صیانت از آراء ضروری است. نظارت بر انتخابات مفید است اما آنچه که معجزه می‌کند و در دوران دوم خرداد هم معجزه کرد، حضور فوق‌العاده و بیش از نیاز حکومت است که تخلف‌ها و تقلب‌ها را هم در خود هضم می‌کند. تجربه نشان داده که راهی جز این، برای پیروزی وجود ندارد. ویژگی ماندگار دیگر دوم خرداد این بود که کسی انتخاب شد که قرار نبود انتخاب شود. همه خود را آماده کرده بودند که رقیب خاتمی انتخاب شود. سیستم حکومتی و دولتی و حتی مذهبی از هیچ کاری فروگذار نکرده بود اما آقای خاتمی انتخاب شد. این هم می‌تواند نقطه امید این دوره ریاست‌جمهوری باشد. سیستم دولتی تصمیم گرفته‌اند که از همه امکانات خود برای پیروزی احمدی‌نژاد استفاده کنند. تبلیغات و پول و امکانات دولت یک‌جا در اختیار رئیس دولت برای کارهای اتنخاباتی قرار دارد و انصافاً رئیس‌جمهور هم از این امکانات خود، خوب بهره‌برداری می‌کند. این بار بی‌رودربایستی‌تر از دوران انتخابات دوم خرداد ۷۶ از امکانات دولتی برای آقای احمدی‌نژاد استفاده می‌شود. به همین دلیل می‌شود انتظار داشت که مثل دوم خرداد ۷۶، مردم با حضور قاطع خود کسی را که قرار است انتخاب شود، به جای کاخ ریاست‌جمهوری برای استراحت به منزل بفرستند. خوشبختانه منزلشان هم در منطقه‌ای است که همه‌چیز ارزان است. اگرچه بعد از پایان دوران ریاست‌جمهوری احتمالاً گرانتر از سایر نقاط خواهد بود و اگر هم ارزان باشد احتمالاً به ایشان گرانتر بفروشند. دوم خرداد به عنوان نام پرافتخار ماندگار تاریخ ایران ثبت شده است. به همه و به‌خصوص به رئیس‌جمهو برگزیده‌ی آن روز که نماد دوم خرداد است و نماد اصلاحات تبریک می‌گویم.