۳۰ ارديبهشت ۱۳۸۸
روزنامه‌های انتخاباتی


در یک اتفاق کم‌نظیر مطبوعاتی در این روزها در کمتر از یک ماه به انتخابات مهم ریاست‌جمهوری، قرار بود و هست که چندین روزنامه سیاسی انتشار ‌یابد. روزنامه اندیشه با گرایش حمایتی مستقیم از آقای مهندس موسوی، روزنامه کلمه که باید بیشتر سخنگوی رسمی آقای مهندس موسوی باشد، همچنین روزنامه فرهیختگان که قبلاً پشتیبانی فنی و تخصصی دانشگاه آزاد را برعهده داشت قرار است به عنوان یک روزنامه سراسری انتشار یابد که اگر چه در ظاهر احتمالاً بی‌طرف خواهد بود ولی به دلیل حمایت ضمنی آقای هاشمی‌رفسنجانی و دانشگاه آزاد از آقای مهندس موسوی، این روزنامه چتر حمایتی از ایشان را در انتخابات خواهد داشت. همچنین روزنامه یاس‌نو با گرایش اصلاح‌طلبی مشارکتی، قبل از دیگران اول این هفته یک نسخه خود را با گرایش موسوی، خاتمی منتشر کرد و شکفته نشده در عصر روز اول انتشار پرپر شد. در هر حال دلیل اصلی راه‌اندازی این روزنامه‌ها، نبود رسانه‌های فراگیر در کشور است. به عبارت دیگر شاید وقتی یکی از کاندیدا‌های این دوره در کسوت رئیس‌جمهوری بدون رودربایستی‌های اخلاقی از همه امکانات رسانه‌ای ملی و غیر‌ملی و مکتوب و مجازی برخوردار است، حداقل کاری که سایر رقبا می‌توانند انجام دهند این است که به هر شکل که شده رسانه مکتوبی دست و پا کنند تا بتوانند جامعه را از آرا و نظرات خود بهره‌مند سازند. همچنانکه خبر راه‌اندازی روزنامه ملت در این هفته قوت گرفته که بتواند دیدگاه‌های آقای محسن رضائی، کاندیدای دیگر این دوره را پوشش دهد. البته آقای کروبی هم به عنوان کاندیدای دیگر این انتخابات از چهار سال پیش روزنامه اعتمادملی را پایه‌گذاری کرد و از آن رسانه دیدگاه‌های خودش و دیگران را مطرح می‌نماید. راه‌اندازی این روزنامه‌ها در فضای فعلی کشور گام مثبت و بسیار مهمی است که جزئی از برکات عمومی است که قبل از انتخابات نصیب جامعه می‌شود. اما علیرغم همه این تلاش‌ها که با سرعت و دستپاچگی کامل، در فرصت کمتر از یک ماه به انتخابات صورت گرفته، بعید به نظر می‌رسد که این روزنامه‌ها بتوانند با وضعیت بد توزیع و امکانات کم مالی صدای کاندیداها را به درون جامعه بزرگ و پهناور ایران منتقل کنند. بخش‌هایی از قدرت که این روزها را پیش‌بینی می‌کردند با تدبیر و درایت هدفمندی در طول سالهای قبل به تعطیلی و یا محدودیت روزنامه و روزنامه‌نگاری روی آورده بودند. چون می‌دانستند وقتی شاهرگ ارتباطی رسانه‌ای در اختیار دولت باشد، ‌رقبای دولت امکان صدارسانی به بدنه جامعه را ندارند. البته بخشی از تقصیر هم به گردن خودی‌هایی بود که در جبهه مخالف دولت به رسانه اهمیت ندادند و به کار انتشار روزنامه اهتمام نکردند. نمونه تأسف‌بار آن روزنامه‌هایی بود که نه از سوی دولت بلکه به‌دلیل نداشتن پشتوانه اقتصادی تعطیل شدند. ظرفیت بالای روزنامه‌نگاری در کشور که انصافاً چهره‌های کم‌نظیر مطبوعاتی با استانداردهای جهانی در بین آنان از جناح‌های مختلف دیده می‌شوند، فرصت خوبی برای آینده سیاسی و فرهنگی کشور است و می‌تواند تضمین‌کننده توسعه سیاسی و مدنی باشد. اگر به قدرت مردم، تغییر در سیستم اجرایی کشور حاصل شود، از مهمترین وظایف رئیس‌جمهور آینده تلاش برای امکان رشد این نیرو‌های خلاق فرهنگی است. اگرچه هم‌اکنون که در میان نسل خبرنگار و روزنامه‌نگار به‌دلیل راه افتادن این نشریات، نشاط شیرینی دیده می‌شود، اما هیچکدام از آنان حتی قبل از تعطیلی یاس نو هم به‌دلیل تجربیات تعطیلی‌های مداوم روزنامه‌ها و مجلات در گذشته، به آینده دراز مدت برای کار خود خوشبین نیستند. در مقابل در طول ۴ سال گذشته، علاوه بر صدا و ‌سیما، رسانه‌های مکتوب بزرگی که با پشتوانه پول بی‌زبان بیت‌المال تغذیه می‌شوند، با حضور مدیران ناکارآمد و غیرکاردان و متملّق به جای بنگاه اطلاع‌رسانی به بولتن تبلیغاتی دولت تبدیل شدند و هم مخاطب خود را از دست دادند و هم اعتبار روزنامه و خبرگزاری‌شان را. در هر حال در مقطع تاریخی و سیاسی فعلی که مردم ایران و جهان انتظار تغییر در مدیریت اجرایی ایران را دارند و همه این رسانه‌های غیردولتی که برای بیان نظرات رقبای رئیس‌جمهور به وجود آمده‌اند و چه‌بسا عمر کوتاهی داشته باشند، گام بلند و مبارکی است که هم به مسئولان و دست‌اندرکاران آن باید برای این همت بلند تبریک گفت و هم باید آرزو کرد که این رسانه‌ها بتوانند در این فرصت کوتاه حداکثر برد تبلیغاتی را داشته باشند و هم در معرفی آنان به جامعه باید تلاش کنیم. در رقابت نابرابر همین کار‌ها کورسو‌های امید را زنده می‌کند که می‌تواند تبدیل به نور پرفروغ بازگشت امید تغییر به جامعه ایرانی باشد.

 

4در انتخابات کار را با کار قاطی نمی‌کنند
با شرکت هرچه بیشتر در انتخابات، می‌شود کادوی روبان بسته را از دست آقای احمدی‌نژاد بیرون کشید3
© Copyright 2003-2017, Webneveshteha.com. All rights reserved.