۲۳ آبان ۱۳۸۷
گفت و گوی ادیان توسط سیاست مداران

 

جلسه گفت­وگوی ادیان دیروز در سازمان ملل به دعوت پادشاه عربستان سعودی یکی از مهم­ترین  وپر جنجال ترین کارها در حوزه­ی گفت­وگوی ادیان بود. پذیرش گفت­وگوی دینی توسط قدرت­مندان و رؤسای کشورها به عنوان یک واقعیت و ضرورت گام مهمی برای دین­باوری و رسمیت دادن به آن می­تواند تلقی شود؛ اما به این نکات باید توجه کرد:

۱. این مجموعه رهبران سیاسی کشورها بودند. آن­ها قدرت فراوانی در سیاست دارند اما مراجع دین­داران ادیان مختلف دنیا نیستند. تصمیم آن­ها بر دین­مداران تأثیر فراوانی ندارد.

۲. در این اجلاس با حضور رییس جمهور اسراییل تلاش شد تا مشکل سیاسی خاورمیانه به عنوان مشکل دینی بین یهود و اسلام معرفی شود. این در حالی است که مسلمانان و یهودیان در بقیه­ی نقاط دنیا در کنار یکدیگر به خوبی زندگی می­کنند. هر وقت گفت­وگوی ادیان پوششی برای حل مشکلات سیاسی می­شود، تأثیر دینی آن کم می­شود و زمینه­ی قدرت یافتن تندروهای دینی می­گردد.

۳. اطراف گفت­وگو در حوزه­ی دینی باید در میان دین­داران تأثیر مثبت برای همراهی و همکاری ببیشتر بر روی مشترکات بگذارد. گفت­وگو برای تغییر دین نیست ولی قدرت هدایت بشر به سمت همکاری و صلح را دارد. مخالفت سیاسی با رهبران کشورها در بسیاری از موارد که آنان طرف­دار گفت­وگوی دینی شوند منجر به دین­ستیزی می­شود.

با همه­ی این­ها هر گامی در جهت تقویت و گفت­گوی ادیان نیاز امروز است. به خصوص تأثیر آن بر داخل عربستان که سال­هاست تحت تأثیر تفکر سلفی بوده و همین تفکر جوهر افراطی­گری در دنیای اسلام بوده است.

 

4فضاسازی رسانه ای اصولگرایان برای آقای خاتمی و رابطه آن با نظرسنجی ها
خاطره آیت الله خزعلی3
© Copyright 2003-2017, Webneveshteha.com. All rights reserved.