خالقان اندیشه نباید بی دفاع بمانند

 

هفته­ی گذشته دوستانم در مؤسسه­ی همایش فرازان  که توسط یکی از جوانان زر انگیزه­ی کشور تأسیس شده از من دعوت کردند تا در سمیناری که خودشان در بخش خصوصی در مورد سرپرست زمان، استرس و تقویت حافظه تشکیل داده بودند شرکت کنم. رفتم. آقایان دیویدتوماس، باب هوئی و کوین کلی در آن­جا سخنرانی می­کردند. حرف­های خوبی می­زدند؛ همین که در ایران در این سال­ها به نام کلاس­های موفقیت از آن کپی­برداری شده است؛ اما یک نکته متفاوت در آن جلسه نظر من را جلب کرد. آقای دیوید توماس که مؤلف کتاب معروف بهبود حافظه است می­گفت CD کتابش را به ایران آورده تا ناشر و مترجمی پیدا کند که کتابش را که به زبان­های مختلف دنیا ترجمه شده به زبان فارسی ترجمه و انتشار دهد. وقتی به ایران آمده یک نفر ترجمه­ی کتابش را به فارسی که بی­اطلاع و اجازه­ی وی و طبعاً بدون پرداخت کپی رایت انتشار یافته را به وی هدیه کرده است. نقل این ماجرا برای همه­ی ایرانی­ها مایه­ی خجالت و شرم­ساری بود. این کار که نه تنها نسبت به خالقان آثار خارجی بلکه در مورد ایرانیان هم عملاً جاری است، نشانه­ی بی­ارزش بودن فکر و اندیشه در کشور است. مسئولان فرهنگی در برابر حفاظت خالقان اندیشه که یک نیاز انسانی است و حفاظت از حرمت ایرانی­ها در دیدگاه جهانیان است مسئولند. این­که به وجود آورنده­ی یک اثر فکری و یا هنری خود را چنین بی­دفاع  می­بیند بسیار تأسف و تأثر برانگیز است.