۲۲ اسفند ۱۳۸۷
روزنامه نگاری سازماندهی شده

 

روزنامه­نگاری سازماندهی شده حتی با این که گریزناپذیری­اش را در خیلی جاها می­پذیریم، مایه نگرانی این حرفه است. حادثه­ی خبری مهمی مانند انتخاب کاندیداهای احزاب ایالات متحده برای ریاست جمهوری، ۶۰۰۰ گزارشگر را جلب می­کند؛ جنگ ایران و عراق ۷۰۰ نفر را گرد می­آورد؛ انقلاب پرتغال ۳۰۰ خبرنگار می­خواهد؛ یک خشکسالی شدید در آفریقا حدود ۸۰ خبرنگار جمع می­کند و ترور رئیس جمهور کره حدود ۳۰ نفر را. این تعداد روزنامه­نگار هم فرصت و هم خطری برای کشور میزبان است. از سویی، کمتر کشوری است که (با توجه به بدنامی پیامد آن) بخواهد علناً جلو مطبوعات را بگیرد. از سوی دیگر، دولت­ها دلشان می­خواهد که مطبوعات قضایا را از دیدگاه آن­ها ببیند. بازدیدهای دسته جمعی با اتوبوس، هتل اختصاصی، سفر با راهنما به بخش­های امن جبهه، مصاحبه­های مطبوعاتی و وعده­ی مصاحبه­های اختصاصی همراه با نوید و تهدیدهای ضمنی فراهم می­شود. نتیجه، اتفاق نظر روزنامه­نگارانی است که برای فهمیدن موضوعی واحد رفته­اند.

این اتفاق نظر ممکن است بدجوری پرت باشد. به عنوان مثال : در سال ۱۹۶۸، زمانی که پیروزی کم خرج سناتور یوجین مک­کارتی در انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری در نیوهمشایر، با پشتوانه­ی دانشجویان مخالف جنگ ویتنام، پرزیدنت جانسون را تکان داد، اتفاق نظر رسانه های گروهی براین بود که رای دهنده ی امریکلئی به جنگ ویتنام پشت می کند وهمین عامل اساسی در تشویق جانسون به کناره گیری از شرکت مجدد در انتخابات شد. اما در سال ۱۹۶۹، دانشگاه میشیگان دست به یک رشته آمارگیری، مصاحبه و بررسی در میان رأی دهندگان نیوهمشایر زد که نشان داد تقریباً ۶۹% از آرای مک کارتی از جانب تندروها بود که از ادامه­ی جنگ در سطح محدود از سوی پرزیدنت جانسون ناراضی بودند و می­گفتند جنگ ویتنام باید تمام عیار و کار آن یک­سره شود.

از کتاب قدرتهای مطبوعات جهان

 

4حاج احمد آقا و نقش او در رشد اندیشه دینی
هوادارن آقای خاتمی و دلخوری ها و مسائل خانوادگی!3
© Copyright 2003-2017, Webneveshteha.com. All rights reserved.