۱۸ مهر ۱۳۸۷
عبدالله نوری، سیاستمداری که نمی‌خواهد کاندیدای ریاست‌جمهوری باشد (قسمت دوم)

 

آقای عبدالله‌نوری راه طولانی و سختی را طی کرده تا به نقطه امروزی رسیده است. نوری از نزدیکترین دوستان رهبر فقید انقلاب، امام‌خمینی بود که مثل کروبی به دلیل نزدیکی فراوانش به حاج سید احمد آقای خمینی همواره در پست‌های مهم به عنوان شمشیر برنده و هوشمند مطرح بود و تیزهوشی عبدالله نوری در دوران زندگانی امام‌خمینی، واقعیت معروفی بود که احمد آقا همواره روی آن تاکید می‌کرد و از حضور نوری در پست‌های حساس که با حمایت وی صورت می‌گرفت همیشه احساس رضایت داشت و نوری را از کشفیات خودش می‌دانست. آقای نوری روحانی خوش‌سابقه و انقلابی‌ای بود که به دلیل جثه‌ی کوچک و قد کوتاهش در میان دوستانش معروف بود که نیمه بیشتر هیکل او در زیرزمین است و دیده نمی‌شود. این روحانی اصفهانی پرانرژی و باهوش از اولین کسانی بود که به صدا و سیما رفت و در سمت مسئولیت پخش اخبار که مهمترین و حساس‌ترین جای رادیو تلویزیون آن روزها بود جا گرفت. بعدها که صدا و سیما استقرار یافت، به عنوان نماینده امام به نهاد نوپای جهادسازندگی رفت که مسئولیت ساخت انقلابی کشور را داشت. وقتی جنگ شروع شد و آیه‌الله فضل‌الله محلاتی، شهید شد نماینده امام در سپاه شد. کنترل سپاه آن روز کار دشواری بود که به تشخیص امام از نوری این مهم ساخته بود. تا لحظه‌ی رحلت امام همچنان از نزدیکترین یازان امام شناخته می‌شد و به دلیل همین اشتهار به هوشمندی سیاسی، بعد از رحلت امام نیز در حلقه کوچک مشاوران اصلی رهبر فعلی انقلاب قرار گرفت و با ریاست جمهوری آقای هاشمی رفسنجانی در پست وزارت کشور دولت اول وی جای گرفت. تا این روزها نوری به عنوان شاغول اعتدال شناخته می‌شد. حتی وقتی که سید محمد خاتمی استعفا داد و کابینه را ترک کرد با کار خاتمی مخالفت می‌کرد و به نوعی این کار را یک حرکت افراطی می‌پنداشت. در دور دوم ریاست‌جمهوری هاشمی رفسنجانی، به دلیل تغییر رفتار هاشمی رفسنجانی و مخالفت‌های مداوم وی با صاحبان اندیشه‌ای که نوری یکی از بارزترین آنها بود، نتوانست در کابینه ایشان جای بگیرد و مخالفت‌های نه چندان آشکار خود را آغاز و کارهای سیاسی را ترک و به عنوان اعتراض با جمع کوچک دوستان اصفهانی اش به قم مهاجرت کرد و ترجیح داد طلبه‌ای عادی معرفی شود. در زندگی سیاسی آقای نوری نمی‌توان به علاقه و واستگی شدید ایشان به آیه‌الله منتظری اشاره‌ای نکرد. اما وقتی اختلاف زاویه‌ی آیه الله منتظری با امام شکل گرفت، نوری به عنوان دوست نزدیک حاج احمد آقا تلاش فراوانی کرد که این فاصله را کم کند. اطرافیان آیه‌الله منتظری به همین دلیل با وی از سر مخالفت برخواستند و در نهایت وقتی حکم عزل آیه‌الله منتظری از قائم‌مقامی رهبری از سوی امام صادر شد، نوری به عنوان نیروی فعال و نماینده امام در سپاه در اردوگاه امام قرار گرفت و فعالانه فرماندهی بخشی از کارهای این حذف را به عهده گرفت. وقتی قرار شد که نیروهای خط امام در انتخابات هفتمین دوره ریاست جمهوری فعال شوند، دوباره نوری یکی از محورهای اصلی شد و به عنوان یکی از تاثیرگذاران مهم تلاش فراوانی کرد تا نهایتاً خاتمی رئیس‌جمهور شد. و به صورت طبیعی دوباره نوری در صندلی وزارت کشور نشست. در این دوره نوری دیگر شاغول اعتدال نبود. معتقد بود باید خاتمی خیلی جدی‌تر و صریح‌تر باشد. این سیاست را در وزارت کشور شخصاً خیلی جدی دنبال می‌کرد. نوری در همان ماه‌های اول ریاست‌جمهوری آقای خاتمی تبدیل به سیاسی‌ترین چهره کابینه و جدی‌ترین آنان شد. به همین دلیل بیشترین مخالفت مخالفان دولت هم متوجه او شد و نهایتاً در مجلسی که آقای ناطق‌نوری رئیس آن بود استیضاح شد و نتوانست از آن سد گذر کند و از وزارت کشور رفت. در همان روز آقای خاتمی حکم معاونت توسعه را به وی داد که البته مورد پذیرش بعدی ایشان قرار نگرفت. کینه‌ی مخالفان دولت آنقدر از وی و مهاجرانی جدی شد که در نماز جمعه تهران به قصد کشت به وی حمله کردند ولی توانست از آن جان سالم به در ببرد. نوری در این دوره رسالت پیگیری مطالبات مردم را برای خود قائل بود روزنامه‌ی خرداد را راه‌اندازی کرد و همان مواضع را دنبال می‌کرد. با سوابقی که نوری داشت و با اعتقادی که پیدا کرده بود که خیلی چیزها تمام است و می‌شود به گونه‌ای دیگر راه را ادامه داد، به خاطر نوشته‌های روزنامه‌اش در دادگاه ویژه‌ی روحانیت محاکمه شد و در میان ناباوری همه کسانی که سابقه نوری را می‌دانستند او را برای 5 سال به زندان اوین منتقل کردند و دوران سخت او و همه‌ی کسانی که او و اصلاحات را دوست داشتند آغاز شد. او بی‌آنکه ندامتی از خود بروز دهد سال ها در زندان ماند. تلاش رئیس‌جمهور و رئیس مجلس آن روز که دیگر کروبی بود و ده‌ها نفر از سیاسیون برجسته برای آزادی وی موثر نیافتاد. مادرش را در این میان از دست داد و یکی از مهمترین مراسم سیاسی را در فاتحه‌ی مادر او و در ایام مرخصی کوتاه مدتش از زندان برگزار کرد. وقتی که برادرش مرحوم علیرضا نوری که به دلیل محبوبیت حاج شیخ عبدالله نوری، نماینده مردم تهران شده بود در تصادف درگذشت، از زندان آزاد شد، گذر این مسیر طولانی سیاسی، طبیعی است که نوری را به این وضع امروزی بکشاند و او نخواهد خودش را در چارچوب موجود کاندیدای ریاست‌جمهوری کند.(این دو روزنوشت در این شماره مجله شهروند هم انتشار یافته است)

 

4عبدالله نوری، سیاستمداری که نمی خواهد کاندیدای ریاست جمهوری باشد (قسمت اول)
سازماندهی جدید اقلیت در مجلس و توقعات جامعه از آنان3
© Copyright 2003-2017, Webneveshteha.com. All rights reserved.