از تعطیلی تلویزیون تا سریال های ماه رمضان

 

سال­ها پیش که معلوم نیست نسل جوان فعلی به یاد بیاورد، در صدا و سیما استدلال می­کردند که ماه رمضان ماه رونق مساجد است و به همین دلیل برای این­که تلویزیون رقیب مخرب مساجد نشود، شب­ها از ساعت ۱۰ برنامه­های تلویزیون تعطیل می­شد و کرکره­ی سیما پائین می­آمد تا مردم به مساجد بروند. طول کشید تا معلوم شود که مسجد و تلویزیون رقیب نیستند و کاربردهای متفاوتی دارند. تلویزیون کشورهای اسلامی از سال­ها قبل عادت دارند که شب­های رمضان را شب شاد تلویزیونی اعلام کنند و سریال­های شیرین و خنده­دار و برنامه­های دوربین مخفی و مواردی این چنینی را پخش کنند تا روزه­دارانی که سختی گرسنگی روز را در افطار به پایان رسانده­اند، استراحت کنند و لذت ببرند. این سنت قشنگی است که روزه گرفتن را تغییر مثبت و شیرینی در زندگی روزانه­ی مردم می­کند. تلویزیون ایران هم بعد از گذار از تعطیلی برنامه­ها در شب­های رمضان، چند سالی است که سریال­های رمضانی  دارد؛ بعضی طنز، بعضی جدی. هر ساله اینکه مردم می­دانند در رمضان یک اتفاق قابل توجه تلویزیونی صورت می­گیرد، بهترین مسئله­ای است که می­تواند ماه رمضان را در سطح ملی از سایر ماه­ها متفاوت کند. از اصل این حرکت صدا و سیما در این سال­ها باید تقدیر کرد. در ماه رمضان امسال سریال بزنگاه سر و صدا ایجاد کرده است. می­گویند توهین است و این چیزها. من بی­آن­که در مورد محتوای آن اظهار نظر کنم معتقدم همین که سریالی با محتوای طنز در ماه رمضان وارد خانه­ی مردم می­شود و بعد از "افطار" مخاطبان را منتظر دیدن خود نگه می­دارد یک ارزش دینی است و محتوای این سریال­ها از نظر ارزشی در درجه­ی بعد قرار می­گیرد. اینکه شورای نظارت صدا و سیما در وسط پخش یک سریال که مخاطبان فراوان خود را پیدا کرده، دستور تعطیلی آن را صادر می­کند، در حقیقت حتی ارزش این­که مردم و به­خصوص جوانان و نوجوانان و حتی کودکان، ماه رمضان را متفاوت ببینند را هم از آنان می­گیرد. نوشته­اند رئیس سازمان صدا و سیما نامه­ی توقف سریال را که شورای نظارت داده بایگانی کرده است. امیدوارم در بایگانی بماند و شورایی­ها هم بفهمند که قطع کردن یک سریال خوب یا بد در وسط زمان پخش، چه بر اعصاب و روان مخاطب می­آورد که بدآموزی آن برای مردم بیشتر از هر چیزی است.