۰۵ مرداد ۱۳۸۷
نماز جمعه تهران و تاریخ بعد از انقلاب
۵ مرداد سالگرد اقامهی اولین نماز جمعه در تهران پس از انقلاب است. اولین امام جمعهی تهران، مرحوم آیت الله طالقانی بود که از سوی امام خمینی منصوب شد و عمر کوتاهی در این جایگاه داشت. تنها 6 نماز جمعه توسط ایشان اقامه شد. صدای گرم، روحیهی پدری، سابقهی طولانی مبارزه، آزادیخواهی، دلسوزی برای مردم و سینهی گشاده خصوصیات برجستهی آیت الله طالقانی است. برای نسل ما هنوز زنگ صدای طالقانی امیدبخش و روحآفرین است. نمازجمعهی آن روزها واقعاً محل جمع شدن همه بود. بعد از فوت دردناک آیت الله طالقانی، آیت الله منتظری از سوی امام به امامت جمعهی تهران برگزیده شد. هفتهی پیش رئیس ستاد نماز جمعه در نماز جمعه گزارشی از امامان جمعهی تهران میداد. رسماً اسم آیت الله منتظری را از امامان جمعهی تهران حذف کرد و اصلاً از ایشان نامی نیاورد. بازی با تاریخ هم از فاجعههای بامزهای است که هیچگاه سودی نداشته است. وقتی آیت الله منتظری به قم رفتند، امام خمینی طی حکمی آیت الله خامنهای را به عنوان امام جمعهی تهران برگزیدند که تاکنون ایشان امام جمعهی رسمی تهران هستند و 238 خطبه ایراد کردهاند. از همان موقع آقایان هاشمی رفسنجانی، موسوی اردبیلی، امامی کاشانی، جنتی، طاهری خرمآبادی، مهدوی کنی محمد یزدی، ربانی املشی و احمد خاتمی امام جمعههای موقت تهران بودند. آقای رفسنجانی با خواندن 412 خطبه نماز جمعه رکورد دار خطیبان جمعه است. در ایام جنگ که ایشان مسئول جنگ بود، خطبههای نماز جمعه دارای بازتابهای فراوان داخلی و بین المللی بود. از ابتدای اقامهی نماز جمعه در تهران، سخنرانیهای قبل از خطبههای جمعه به طور عمده در اختیار جناح محافظهکار بود که این کار به جایگاه نماز جمعه آسیب زیادی زد. نماز جمعه در اسلام، تابلوی دینی هفتگی است که در همه دنیای اسلام با عظمت برگزار میشود. مهمترین فلسفهی آن اجتماع دینی و مانور قدرت اسلامی است. در ایران، به دلایل مختلف نماز جمعه محلّ اجتماع همه نیست. گسترده بودن خیمهی نماز جمعه رمز قدرت آن است. نماز جمعهی تهران به صورت موقت در دانشگاه تهران برگزار شد که بعد از 29 سال هنوز در همان محل موقتی برگزار میشود. بنابر گزارش رییس ستاد نماز جمعه، هنوز سیستم سرمایش و گرمایش مصلی تهران آماده نشده است. این حرف در دورانی که در همین ایران برجهای بلند یک ساله با سیستم گرمایش و سرمایش ساخته میشود، کمی تا حدودی خجالت آور است.