۲۰ تير ۱۳۸۷
شهر الکترونیک مدیران کشور
بنیاد باران هر چند یک بار برای مدیران ارشد دوران اصلاحات، جلسه دارد. گاهی من هم میروم. این هفته دیدم موضوع جلسه فنآوری اطلاعات، توسعه و شهروند الکترونیک است. آقای دکتر خانیکی هم که از متخصصترین و باسوادترین دوستان است، مدیر جلسه بود. رفتم. خانم سیمیندخت خوارزمی، مترجم و محقق نامدار سخنرانی خوبی ارائه کرد. بعد هم دوست عزیزم بونس شکرخواه که خودش یک شهر الکترونیک است، حرف زد. کمی از معجزات دنیای الکترونیک گفت و با زبان گرمی که دارد با یک تور پرسرعت همه را گشتی در این دنیا داد و به همه ثابت کرد که فاصلهی نسلها خیلی اندک شده است. میگفت دوران یک برنامه برای چند سال، جای خود را به چند برنامه برای یک نسل داده است. هادی خانیکی هم طبق رسم همیشگیاش، با چند جملهی کوتاه حرفش را زد. از روزنامهی ترقی در سال ۱۳۲۵ تیتری را خواند که مصوبهی دولت را نوشته بود: برای نصب آنتن رادیو باید مجوز دولت را میگرفتند. اضافه کرد که در همین روزنامه، سرمقالهای هست با این عنوان که بلای مسکن؛ دولت به فکر مردم نیست. از تشابه این دو عنوان در ۶۳ سال پیش، با شرایط فعلی همه بیاخیار خندیدند.
آقای جهانگرد هم که در دوران اصلاحات مجری طرح تکفا بود و به دلیل این که در دولت فعلی هم مشاور طرح سوخت شده بود کلی از فعالیتهای دولت فعلی تعریف کرد، و همه تعجب کردند؛ به خصوص وقتی گفت در دولتهای هاشمی و خاتمی و احمدینژاد، در دوره اول به مسألهی ICT بیتوجهی شده و دکتر عارف که خودش وزیر مخابرات بوده و میدانست که از ابتدای دورهی اصلاحات تلاش گستردهای در این حوزه شد، اعتراض کرد. این جلسه برای شرکتکنندگان از نظر آشنایی با زوایای دنیای الکترونیک خیلی خوب بود. به عقیدهی من تا فرزندان نسل ما که دیگر عضو شهر الکترونیک شدهاند به پشت میزهای پدرانشان نرسند، باور این دنیا کار دشواری است.