آقای احمدی‌نژاد، دیشب در مصاحبه‌ای تلویزیونی دوباره اصرار کرد که خبر ربایش ایشان در عراق، توسط آمریکائی‌ها صحت داشته و به کسانی که این خبر را باور نکرده بودند و اعلام این خبر را نقد کرده بودند حمله برد که مگر شما سخنگویان آمریکا هستید. در دنیا رسم است که بعد از حوادث سوء‌‌قصدهای نافرجام سیل تلگراف‌های شکرگزاری از سوی رهبران دنیا و مسئولان داخلی آن کشور شکل می‌گیرد و سوءقصدکنندگان نافرجام بیشتر از کسانی که عملیات موفق کنند مورد مواخذه قرار می‌گیرند ولی بعد از این حادثه‌ی بزرگ سوءقصد نافرجام ربایش، حتی سفیر سوئیس در تهران به عنوان حافظ منافع آمریکا به وزارتخارجه احضار نشد که یک تذکر کوتاه بگیرد. کمیسیون سیاست خارجه‌ی مجلس اظهار بی‌اطلاعی و دبیر شورای امنیت، سکوت وزارت خارجه و کشور و اطلاعات عکس‌العملی نشان نداده‌اند. آیا آن‌ها هم که ازمنصوبین رئیس‌جمهور هستند سخنگویان آمریکا هستند؟ یا آنها اینقدر نسبت به سرنوشت رئیس‌جمهور بی‌تفاوتند؟ شاید هم تقصیر مسئولان دفتر رئیس‌جمهور است که به هیچ‌کس حتی وزارتخانه‌های مسئول گزارشی از این عملیات مهم نداده‌اند. به نفع حیثیت ملی کشور است که رئیس‌جمهور بی‌خیال این نوع خبرها شود و یا لااقل دستگاه‌های دولتی به ربایش رئیسشان یک نخود عکس‌العمل نشان دهند.