۲۶ فروردين ۱۳۸۷
امام جمعه ی شهر ما و رئیس کمیته ی یک جای دیگر

 

 

امام جمعه ی شهر ما، مشهد نسبت به موسیقی حساسیت دارند. پیشنهاد کرده اند که شهر مشهد از هرگونه برنامه های فرهنگی، هنری، انواع فیلم های اکران شده و کنسرت های موسیقی مستثنی شود. یکی دوسالی اوائل انقلاب این شکلی بود. در شهرهای مختلف  سلیقه ی استاندار، امام جمعه، رئیس دادگاه، روسای کمیته ها  خیلی تعیین کننده بود. در یکی از شهر های جنوبی رئیس کمیته ای بود که خیلی به مسئله ی زن حساسیت داشت. در آن سالها که در تهران هنوز اتوبوسها جدا نبودند، میلش کشیده بود که اصلا اتوبوس زن و مرد را جدا کند و دوتا اتوبوس را پشت سر هم، یکی برای مردان و یکی برای زنان به حرکت در آورد تا مبادا مردی از هم اتوبوسی با زنی تحریک جنسی شود. کلی طول کشید تا خبر به تهران رسید و مشکلات ناشی از این کار به گوش مسئولان رسید و مردم را از این گرفتاری نجات دادند. تلاش های اصلی امام و دولت موقت و ریاست جمهوری به خصوص بعد از بنی صدر بر این متمرکز بود که مملکت در سایه ی قانون اداره شود. مجلس به همین دلیل شکل گرفت. آن موقع اول انقلاب بود. مجلس و شورای نگهبان نبودند. آقای علم الهدی بعد از 30 سال از استقرار نظام جمهوری اسلامی و در دوران دولتی که وزیر ارشادش سردبیر کیهان است و رئیس جمهورش احمدی نژاد است،  هوس کرده اند که شهری که در آن امام جمعه هستند را بر اساس سلیقه ی شخصی اداره کنند. البته این کار بیش از همه توهین به مسئولان نظام است که احتمالا خیلی برای آقای علم الهدی سخت نمی گیرند. اما به مردم مشهد که تاریخشان با هنر و فرهنگ عجین است، اهانت بزرگتری است. البته خیلی بعید است که کسی از مسئولان اصلی کشور اجازه دهد حرف ایشان عملی شود ولی اصل این حرف که هر شهری بر اساس سلیقه ی امام جمعه و یا استاندار و یا هر مقامی اداره شود خیلی امنیت ملی و سیطره دولت مرکزی را کمرنگ می کند . کاش امام جمعه ای هم می بود که به جوانان کمک کند که بتوانند آثار بزرگی در فرهنگ وهنر و فیلم و موسیقی خلق کنند تا آشتی بین جوانان و نماز جمعه هم به وجود می آمد.    

4فرق وزرای ما و فرنگستان
انفجار شیراز و چرائی آن3
© Copyright 2003-2017, Webneveshteha.com. All rights reserved.