مشکلات انتخابات در تهران

 

از دیشب در چند جلسه که بحث­های انتخاباتی در آن داغ بود شرکت کردم. موفقیت اصلی اصلاح طلبان برای تصاحب نزدیک به ۶۰ درصد کرسی­های ۱۰۲ گانه در ایران، واقعاً بازی آنان را که این بار می­خواستند مجلس کاملاً یکدستی در کشور داشته باشند، به هم زد. این مجلس با حضور اقلیت قدرتمند و نیروهای مستقل که در موضوعات مهم حتماً با جریان اقلیت اصلاح طلب هم­صدا خواهد بود، می­تواند در برابر تصمیم­های غیرمنطقی دولت مقاومت جدی­تری نسبت به مجلس هفتم داشته باشد. انتخابات تهران اما مساله­ای کاملاً متفاوت است. افرادی مثل آقای مجید انصاری در جلسه روحانیون مبارز دیشب نقل می­کرد که از صندوق­های مختلف سراغ گرفته و به طور جدی اعتقاد داشت که نفر اول تا پنجم تهران است. از سوی دیگر چون در تهران حدود ۳۰ درصد در انتخابات شرکت کرده­اند، احتمال این­که محافظه­کاران رأی سنتی خود را داشته باشند و این ترکیب اعلام شده فعلی، نتیجه عدم شرکت تهرانی­ها باشد هم هست. به خصوص این­که برخلاف قانون همه نمایندگان ناظر صندوق­ها را که باید موقع شمارش آرا حاضر باشند، از وزارت کشور بیرون کرده­اند و بعد از آن لیست­های فعلی اعلام شده است. اصلاح طلبان برای رفع ابهام، تقاضای پرینت کامپیوتری آرای ریخته شده در صندوق­ها را کرده­اند. اگر واقعاً آمار درست است باید آن پرینت­ها را بدهند. محرمانه که نیست. آمار رأی مردم است و حق یک گروه بزرگ انتخاباتی است که از نتایج آرا اطمینان یابد. اگر هم انتخابات ناسالم بوده است که واقعاً ماها و همه کسانی که نمی­توانیم از آرای مردم صیانت کنیم چرا باید مردم را به صحنه بیاوریم.