۰۶ اسفند ۱۳۸۶
امام موسی صدر و انتخابات و هسته ای
امروز صبح رفتم دانشکده ادبیات؛ مراسمی برای سی سالگی غیبت امام موسی صدر بود. آقای حداد عادل میخواست سخنرانی کند. آقای صدر سی سال پیش در سفری به لیبی مفقود شده است. ایشان در لبنان بود و رئیس شیعیان آنجا. در آن جمع من به دلیل اینکه سالها مسئول این پرونده بودم و چندین سفر به لیبی رفتم و در نقاط مختلف دنیا با لیبیائیها دیدار داشتم، بیشترین اطلاعات را از این پرونده داشتم. واقعاً آدم بزرگی بود که سی سال پیش یک مقام رسمی شیعه در دنیا به حساب میآمد. آقای حداد عجله داشت. وقتی سخنران اول تمام کرد، مجری داشت میگفت از دانشمند فرهیخته و فرزانه جناب آقای حداد عادل دعوت میکنیم که من قبل از این که اسم ایشان را ببرند، گمان کردم کس دیگری را میخواهد دعوت کند. به آقای حداد گفتم نوبت شما نیست. کلی ضایع شدم. آقای حداد گفت لابد به نظر شما هیچیک از این صفات منطبق با من نیست. من همین جوری گفته بودم. از آنجا به جلسهی دیگری در دفتر آقای خاتمی رفتم؛ انتخاباتی بود و سیاسی. از دوستان اخبار جلسه دیشب ستاد ائتلاف اصلاح طلبان با آقای خاتمی را گرفتم. در تهران مسلماً نمیتوانند لیست کامل بدهند. دیروز هم در حاشیه مراسم بیرونق فاتحهی آقای توسلی در دانشگاه تهران با آقای عارف حرف میزدیم. میگفت آقای حداد عادل گفته است که حرف فرمانده سپاه پاسداران و روزنامهها در حمایت از اصول گرایان تبلیغ انتخاباتی نیست؛ بیان یک محتوا است. تعریف از اصل اصولگرایی بوده است. آقای عارف هم با تیزهوشی اشاره کرده بود مگر شما طرفدار اصلاح امور نیستید؟ یک بار هم از این طرفی غش کنید و بگویید در انتخابات به اصلاح طلبی رأی بدهید. اصلاح طلبی هم یک محتواست. آقای مجید انصاری هم که کاندیدای تهران است سخنران بود. از فضای فعلی انتقادی حرف میزد. بیشتر اقتصادی صحبت کرد و اینکه چه قدر از برنامه عقب هستیم. آقای خاتمی و موسوی خوئینی و محتشمی و دکتر معین هم نشسته بودند. شب که برگشتم منزل و تلویزیون را دیدم، متوجه شدم دوباره برای پرونده هستهای جشن گرفتهاند و رئیس جمهور پیام مفصل داده است. از هر کسی که سرش در حساب و کتاب پرونده هستهای بود پرسیدم که با زمان گزارش نهادهای اطلاعاتی چه فرقی کرده که باید جدیداً جشن گرفت، کسی نمیدانست. ما عجالتاً میبایست خوشحال باشیم. این هم از گذشت و گذار دیروز و امروز.