هنر پنهان روضه خوانی آقای خاتمی

 

چند سالی است که در مراسم عاشورا و عید غدیر به همت برادر خوبم احمد آقای مسجدجامعی هنرمندان کشور در مجلس شادی و عزای مذهبی جمع می­شوند و آقای خاتمی هم صحبت می­کند. دیشب هم مراسم عزاداری هنرمندان به خاطر عاشورا در خانه­ی هنرمندان برگزار شد. من هم با این که هنرمند نیستم، دعوت شده بودم و رفتم. چهره­های ملی و سرشناس هنرمند آمده بودند. عشق حسین مربوط به همه­ی انسان­های آزاده است. حسام­الدین سراج وقتی می­خواست شعر بخواند، مخفی نکرد که بیشتر علاقه داشته که در یک مجلس سنتی و عزاداری عمومی شرکت کند. وقتی می­خواستم وارد شوم سیف­الله داد را دیدم؛ با هم که دوست قدیمی هستیم، کمی در مورد سلامتش حرف زدیم. یکی که نشناختمش در گوشم گفت در این شرایط سیاسی کشور آقای خاتمی شب عاشورا باید در یک مسجد و در میان مراسم مردمی شرکت کند؛ با هنرمندان نمی­شود زمام سیاسی کشور را گرفت. در عین این که درست می­گفت، گفتم فکر نمی­کنم آقای خاتمی هم قصدش از این جلسه کار سیاسی باشد. به همین دلیل آقای خاتمی هم که سخنرانی کرد هیچ از سیاست حرف نزد. ترجمه­ی خطبه­ی حضرت زینب را خواند. از هر روضه­ای عاشورایی­تر بود. کلی گریه کردیم. این که آقای خاتمی چنین روضه­ای خواند و چنین فضای روحانی به وجود آورد، از هنرهای پنهان آقای خاتمی بود. چند نفر از شاعران هم شعر حسینی خواندند. حادثه­ی عاشورا هر چه بی­پیرایه­تر از متن تاریخ خوانده شود، واقعی­تر و جانسوزتر است. عرب­های شیعه رسم دارند فقط مقتل می­خوانند. خیلی تأثیرگذار است. زمانی که در رادیو مدیر بودم مقتلی به فارسی با صدای محمود کریمی تولید کردیم. هر سال عاشورا پخش می­کردیم. خیلی وقته دیگر پخش نمی­شود. سهیل محمودی که هنرمندانه مثل همیشه این گونه مراسم را اداره می­کند چند شعر کوتاه از شهریار خواند که از ده تا روضه­ی رسمی جانسوزتر بود. آقای مسجدجامعی هم که در شناخت هنر دینی تخصص دارد در سخنان کوتاهش گفت در هنر صورت­نگاری فقط در مورد حادثه­ی کربلا هنرمندان، هنرآفرینی کرده­اند. یاد استاد جعفر شهیدی در این مجلس خیلی زنده بود. خدا رحمتش کند.