مشکلات فعالان مسائل زنان و کمپین

 

یک سال پیش در یکی از جلسات عمومی، خانمی با چادر پیش من و عده­ای از دوستان آمد و خواست که چیزی را به نام کمپین یک میلیون امضا را امضا کنیم. این اولین باری بود که از ماجرای کمپین مطلع شدم. زنانی که فعالیت­های سیاسی دارند و دنبال حقوق زنان هستند تصمیم گرفته بودند برای تغییر قوانین تبعیض آمیزعلیه زنان یک میلیون امضا جمع کنند. اسم این را کمپین گذاشته بودند؛ به معنای مبارزه. البته در طول یک سال گذشته که زنان در حال جمع کردن یک میلیون امضا بودند شرایط سختی را تحمل کردند. تعدادی دستگیر شدند و تعدادی تحت تعقیب قرار گرفتند. روند جاری کشور که به طور افراطی اعتقاد دارد کارهای جمعی مردمی و تشکیلات غیرحکومتی خطرناک است و تجمع­های مختلف صنفی و جنسیتی را برنمی­تابند، طبعاً از اصل این کار جمع­آوری یک میلیون امضا که خود به خود یک تشکل یک میلیونی هم خواهد شد ناراضی بودند و تا جائی که می­دانم کارشکنی فراوانی شد. اکنون آن­چه مهمتر از کمپین است، توجه بیشتر به حقوق زنان است. برای بسیاری از حقوقی که زنان دنبال آن هستند، فقها به­جای مباحث غیرضروری و تکراری می­توانند راه های شرعی را ولو از باب عنوان ثانوی پیدا کنند تا هم زنان به حقوق خودشان برسند و هم جامعه­ی عادلانه­ای داشته­باشیم. آن­چه که مهم است این است که: زنان نباید برای به دست آوردن حقوق خود تنها باشند. در جامعه­ی مردسالار ما زنان بدون کمک و حمایت مردان نمی­توانند توفیق کامل داشته باشند. لایحه­ی حمایت از خانواده که اخیراً به مجلس رفته نگرانی زنان را افزون­تر کرده است. در این لایحه مردان برای ازدواج مجدد نیاز به اجازه همسر اول ندارند و نیز در ازدواج موقت نیاز به ثبت آن در محضر نیست. هر دو نکته می­تواند به صورت جدی بنای خانواده را سست کند و راه را بر مردان مسئولیت نشناس و هوسران باز کند. اگر مردان در این مسائل به جامعه فعال زنان کمک نکنند، به همه­ی جامعه آسیب وارد می شود. خدا کند نمایندگان مجلس و به­خصوص اقلیت آن اهتمام کنند و با عدم تصویب این بندها رفع نگرانی از جامعه­ی خانواده مدار ایرانی کنند.