ادب، کردستان و سنی ها

 

امروز بعد از ظهری رفته بودم فاتحه­ی آقای ادب؛ نماینده کرد سنی چند دوره­ی مجلس از سنندج. با این­که خیلی به مسجد نور برای فاتحه رفته بودم اما اولین باری بود که می­دیدم ازدحام جمعیت آن­قدر زیاد بود که از دم میدان فاطمی مردم در صف ایستاده بودند که به داخل مسجد بروند. در مجلس ششم خیلی با هم هم­صحبت می­شدیم. منتقد جدی کلی بود. گاهی وارد انتقاد از خط قرمزهایی می­شد که مجبور بودم سرفه­ای بکنم و بپرسم راستی خانواده خوبند؟ بچه­ها چطورند؟ این جسارت و شجاعت را به­خصوص در پی­گیری حقوق مردم کرد خیلی بروز می­داد. شاید بخشی از علاقه­ای که امروز در این فاتحه دیدم برای پاسداشت از آن خدماتش باشد. در جلسه­ی استعفای دسته جمعی نمایندگان اصلاح­طلب مجلس ششم با آن­که از سنین جوانی و جویندگی نامش گذشته بود خیلی فعال شرکت کرد. زبان گویای مردم کرد بود. یک­بار بعد از اتفاقات ۱۱ سپتامبر دیدمش. در مورد سنی­های ایران صحبت شد. خبرهایی از نزدیکی بعضی رهبران سنی بلوچ با القاعده می­رسید. دوستانه می­گفتم خوب است سنی­های ایران که عرب نیستند و دلیلی بر همبستگی با القاعده و طالبان و بن­لادن ندارند، هر چه شفاف­تر صف خود را از این­ها جدا کنند. خیلی موافق بود. در آن شلوغی دیدم جوان رعنای خوش قیافه­ای با دوربینی در دست خودش را به من رساند و دم گوش من گفت من احمد باطبی هستم. از دیدنش خوشحال شدم. گفت فعلاً در مرخصی نامحدود است. در مجلس ختم ادب همه، حتی نامدارترین چهره­های ضد اصلاحات منطقه­ی کردستان شرکت کرده بودند تا از محبوبیت او استفاده کنند. من در کنار آقای اصغرنیا، استاندار اسبق کردستان در ردیف دوم نشسته بودم. در ردیف اول با چند تا فاصله رمضان­زاده سخنگوی دولت خاتمی و رحیمی رئیس پرجنجال و محافظه­کار دیوان محاسبات نشسته بودند. هر کس که از آن جلو رد می شد، بلند می­شدند و با آن­ها سلام و علیک می­کردند. به شوخی به اصغرنیا گفتم غلط نکنم هر دوی این­ها قصد کاندیداتوری انتخابات مجلس را دارند که جلو پای همه بلند می­شوند. آدم به خاطر خدا این­قدر انگیزه پیدا نمی­کند. رمضان زاده شنید و قسم و آیه که من کاندیدا نیستم. آقای رحیمی را البته نمی­دانم. آخرین بار آقای ادب را در ایام انتخابات شوراها در جلسه­ای که آقای کروبی گذاشته بود دیدم. شیمی درمانی قیافه­اش را عوض کرده بود اما با همان حال مریضی چنان پرنشاط برای پیروزی اصلاح­طلبان شرکت کرده بود که مایه­ی قوت دل دیگران بود. خدا رحمتش کند و مردم مظلوم کرد را که ایرانی­ترین مردم این مرز و بوم هستند سربلند نگه­دارد.