۰۱ مرداد ۱۳۸۶
پسر، تو هم؟

 

در سالهای ۶۲ و ۶۳ که مدیر رادیو بودم، یک بار جمعی ازتندروهای مذهبی و دینی که  نظریات مترقی فرهنگی امام را هم برنمی تابیدند، در جلسه ای به رادیو اعتراض شدیدی داشتند که چرا مجریان خانم در رادیو خیلی صمیمی با مخاطبان حرف میزنند و این باعث تحریک میشود. انتقادشان همین نکته بود. به برنامه خردسالان رادیو ساعت ۱۰ صبح که مجری با خردسالان خیلی مادرانه و صمیمی حرف میزد اعتراض داشتند. من هم که میدانستم امام رادیو را گوش می دهند و اصلاً به این نکته اعتراض ندارند، به شیوه ی خودشان پاسخ دادم و گفتم اصلاً مردها بیخود در آن ساعت به رادیو گوش می کنند. اکثر شنوندگان ما در آن ساعت خانم ها هستند و اگر مردی در آن برنامه حرف بزند و پدرانه با خردسالان به صورت صمیمی سلام و علیک کند، خانم ها تحریک می شوند و بیشتر گناه دارد!! پاسخی که دادند این بود که ما شرعاً دستور داریم از صدای تحریک آمیز زنان جلوگیری کنیم. در مورد مردان ما از نظر شرعی محدودیتی نداریم. از آن زمان بیش از بیست سال می گذرد و تازه طرحی نو درانداخته اند که حفاظت از لباس و مو و آرایش پسران هم در دستور کار حکومت قرار گرفته است. یعنی حتی آن نظریه پردازان افراطی دهه ی ۶۰ نیز محدودیتی برای مردان از نظر مبانی شرعی قائل نبودند. اگر طراحان برخورد با دختران و پسران سیاسی هم می اندیشیدند، باید توجه میکردند هیچ نظام سیاسی نباید امکان برخورد و مقابله با خود را تسهیل کند. دخترانی که حجاب خوبی ندارند بیش از آن که با مبانی دینی قصد مخالفت داشته باشند، عملاً با این طرح ها جزء مخالفان حکومت شناخته می شوند. پسران مخالف امکان چنین دسترسی سهلی به مخالفت با حکومت نداشتند که با این طرح در دسترس آنان قرار گرفت. شاید حرف آقای احمدی نژاد که در روزهای تبلیغات انتخابات می گفت که مگر مشکل کشور ما لباس و موی دختران و پسران است از همه ی حرفها قشنگ تر و درست تر بود. اما حیف که دوره تبلیغات انتخاباتی کوتاه بود.

 

4استاندار فارس و ملاک ارزیابی سفر آقای خاتمی
فیلترنت ایرانی و آش شور3
© Copyright 2003-2017, Webneveshteha.com. All rights reserved.