۱۶ تير ۱۳۸۶
تعطیلی هم میهن و مسائل انسانی
وقتی روزنامه های شرق و هم میهن در چند ماه پیش مجوز نشر گرفتند، همه تعجب کردند. در این ده ساله فقط تعطیلی روزنامه ها کار عادی تلقی می شد. کسی فکر نمی کرد دادگاه برگزار شود و امتیاز را برگرداند. تحلیل ها ، بعد از اجازه نشر روزنامه های هم میهن و شرق متفاوت بود. اما در ده روز گذشته کسانی که معتقد بودند قصد باز کردن نسبی فضا برای اصلاح طلبان هست، به شدت دچار به هم ریختگی تحلیل شدند. روزنامه مشارکت لغو امتیاز و هم میهن تنها بعد از ۴۳ شماره توقیف شد. کسانی هم که معتقد بودند تصادفی در کار بوده و به فشارهایی که در این مدت به قوه ی قضائیه آمده بود اشاره می کردند، به تحلیلشان باور بیشتری پیدا کردند. ظاهراً سیاست نبود رسانه ی اصلاح طلبانه یک سیاست جدی و خط قرمزی پر رنگ تر از رعایت قانون اساسی است. رضا خاتمی در دفاع از روزنامه مشارکت در دادگاه دفاع خوبی کرد. اولیه ترین حق هر حزبی هم در همه جای دنیا داشتن رسانه است. ولی روزنامه مشارکت در هفته ی گذشته لغو امتیاز شد. در کنار آن روزنامه هم میهن هم تنها بعد از انتشار ۴۳ شماره دوباره توقیف شد. هم میهن روزنامه ای بود که با محوریت محمد قوچانی در یکی از کم نظیرترین اتفاقات رسانه ای در عرض یک ماه توانست حرفه ای ترین روزنامه با خوانندگان فراوان منتشر کند. این مهم در مقایسه با کسانی که روزنامه های روزی پر خواننده را با سرعت غیر قابل باوری تبدیل به رسانه های متروک میکنند قابل توجه است. همه از نظر سیاسی و رسانه ای برای هم میهنی ها ابراز تأسف کردند ولی در تعطیلی روزنامه به مسائل انسانی کمتر توجه می شود. دهها زن و مردی که از این راه زندگی خود و خانواده شان را می خواستند با ساختن یک روزنامه ی حرفه ای تأمین نمایند، مورد توجه کسی قرار نگرفتند. در همه ی مشاغل آدم ها حداقل تضمین شغلی دارند، ولی کسانی که در روزنامه های غیر دولتی و مستقل کار می کنند از هر تضمین شغلی بی نصیب هستند. وضعیت کسانی که با یک خط حکم یک مسئول قضائی که اتفاقاً در این سالها آن مقام مسئول همیشه یک نفر بوده است، از "کار" بیکار می شوند و زندگی شان مختل میشود بیشتر نگران کننده است. با یکی از دوستانم که در رشته روزنامه نگاری درس خوانده و هر روز در یک رسانه سرک می کشد و حالا در هم میهن بود خواستم هم دردی کنم. گفت روزنامه نگاری یعنی خانه به دوشی. من این را میدانم. از شنیدن حرفش اعماق وجودم سوخت. به تک تک کسانی که هم میهن را آفریدند و روزنامه ای در سطح بهترین روزنامه های بین المللی ارائه کردند خدا قوت میگویم و دست مریزاد.