عزاداری حضرت زهرا (س)

 

دیروز و امروز در ایران عزاداری مفصلی برای حضرت زهرا بود. دیشب رفتم منزل آقای محتشمی؛ روضه بود. حسن آقای خمینی منبر رفته بود. چون اولین منبرهایش بود، خیلی مطالعه کرده بود و حرفهای فراوانی از تاریخ حضرت زهرا زد. این را برای این گفتم که متأسفانه آنهایی که زیاد منبر می روند کمتر به فکر ارائه حرف مفید تاریخی هستند و خیلی هاشان حرفهایی میزنند که اصلاً بر اطلاعات مخاطبان چیزی اضافه نمی شود. خیلی از آخوندها ساعت مچی نمی بندند و ساعت جیبی دارند و برای دیدن ساعت دست به جیب میبرند تا ساعت را در بیاورند. دیشب اواخر صحبت های حسن آقا هوسم کرد که دوربینم را در بیاورم و تا دستم را در جیبم کردم حسن آقا گفت آقای ابطحی هم دست به جیب شد. فکر میکرد خسته شده ام. در حالی که اینجور نبود. نکات تاریخی خیلی خوبی می گفت که خیلی از آنها را نشنیده بودم. شاید هم یک مقدار زیادتر از لازم برای یک جلسه مطلب تهیه کرده بود. یادی هم از آیت الله فاضل کرد. آقای فاضل استاد حسن آقا بوده و علاقه ی ویژه ای بیت امام از ابتدا به آیت الله فاضل داشتند. امروز هم که روز وفات بود به موزه قرآن رفتم برای روضه و عرض ادب به پیشگاه حضرت زهرا سلام الله علیها. سخنرانش آقای خاتمی بود و بیشتر مخاطبانش اهالی فرهنگ و هنر. ایشان هم بحث مفصلی در مورد حضرت زهرا کرد. روضه باحالی هم خواند و خواندند. آیت الله توسلی بعد از تشییع جنازه آیت الله فاضل در قم هم به آنجا آمده بود و همه به امامت ایشان نماز جماعت خواندیم. این روضه خوانی ها درون خون و وجود شیعیان است. بعد از نماز آقای سراج هم آواز خواند. با آنکه در نرم روضه نبود ولی خیلی فضای جلسه را منقلب کرد. وقتی به سمت منزل بر می گشتم در خیلی از خیابانها ازدحام بود. مردمی که نیازمند هم نبودند، برای گرفتن غذای نذری و تبرک جوئی در حال تهیه غذا از منازل و مساجدی بودند که از مردم پذیرائی میکردند. این اعتقادات را کسی نمی تواند از مردم ایران بگیرد. عزاداریهای همه مقبول حضرت حق باد.