۰۵ اسفند ۱۳۸۵
فیلم اخراجی ها

 

چند روز پیش مسعود ده نمکی زنگ زد که فیلم اخراجی هایش را روز جمعه اکران می کند. دیروز با مصطفی تاجزاده و خانواده برای دیدن فیلم رفتیم به سالن هنوز افتتاح نشده ی اریکه ایرانیان. بر و بچه های سالن اریکه ایرانیان و مدیریت آن خیلی لطف کردند و ما را به طبقه ی بالا بردند. خود ده نمکی هم آن جا بود. بعد هم آقای کاسه ساز تهیه کننده اش آمد. زودتر از بقیه وارد سالن شده بودیم. یک سانس قبل از ما هم بود. بسیاری از اهالی سینما و فامیلشان آمده بودند. چه ازدحامی بود. خانم ها و آقایان فراوانی با قیافه ای که معمولاً به جشنواره می روند، آمده بودند. در کنار آنان بر و بچه هایی با قیافه ی حزب اللهی نیز احساس غربت نمی کردند و فیلم آقا مسعود خودشان را می خواستند ببینند. به راحتی در جلسه ی دیروز می شد دید که کینه های دیرین و نگاه های پرنفرت تبدیل به با هم زندگی کردن شده است. در داستان فیلم هم کسانی که قرار نبود آدم شوند، آدم شدند و کسانی که خود را مدعی آدم بودن می دانستند، همچنان دور از آدمیت ماندند. تسامح و تساهل به معنای واقعی ریشه ی داستان فیلم اخراجی ها بود. به عقیده ی من همین آشتی نسلی که کتک می زد با نسلی که کتک می خورد یا نسلی که مورد استهزاء قرار می گرفت با نسلی به ارزش ها دهن کجی می کرد، از بزرگ ترین کارهایی است که نیاز جامعه ی ماست و ده نمکی با ساخت این فیلم، سهم فراوانی از این افتخار را به خود اختصاص داده است. دیروز به نوعی مراسم اختتامیه ی جشنواره ی فیلم را هم به طور اختصاصی برای اخراجی ها تدارک دیده بودند. همه ی دست اندرکاران را به صحنه فراخواندند و لوح دادند. رفتار ده نمکی در مراسم اختتامیه ی جشنواره ی فجر خوب نبود. خواستم بنویسم ولی دیروز وقتی فاطمه، دختر خردسال ده نمکی که در فیلم هم بازی دارد روی صحنه آمد، آهسته در گوش جواد هاشمی، مجری خوب و دوست داشتنی برنامه یک چیزی گفت. خیلی ها مشتاق بودند بدانند چه گفته است؟ خود ده نمکی روی صحنه آمد و گفت وقتی بعد از مراسم اختتامیه ی جشنواره به منزل آمده بودیم، فاطمه دخترم کلی به من انتقاد کرد که چرا این رفتارها را در اختتامیه داشته ام و تهدید کرده بود که در مراسم دیشب حتماً علیه این رفتارها حرف خواهد زد. ده نمکی به او گفته بود خب این هم می شود مثل کار بد من در اختتامیه! ظاهراً دختر خانم کوچولو وقتی فهمیده بود که پدرش آن کار را بد می داند، توافق کرده بود که او هم در این جلسه حرفی نزند!

شاید کسانی که جریانات تلخ و شیرین سه دهه ی گذشته را ندانند، فیلم اخراجی ها را فقط یک فیلم ببینند ولی کسانی که اتفاقات تلخ تقابل های ۲۵ ساله ی گذشته را به یاد دارند، فیلم اخراجی ها را یک اتفاق بزرگ سمبلیک مثبت می شناسند. فیلم اخراجی ها خیلی شیرین هم بود. طنزمایه ی قوی ای داشت. بازیگران خوب کار کرده بودند. مصطفی تاجزاده آن قدر بد و بلند می خندید که بعد از پایان فیلم، خانمم می گفت کمی به طنز فیلم می خندیدم و بیشتر از خنده ی آقای تاجزاده خنده ام می گرفت. دست ده نمکی و عوامل فراوان اخراجی ها درد نکند.

 

4سئوالات موهن آموزش و پرورش و نگاه اصلاح طلبانه
خاطره گویی های رایج3
© Copyright 2003-2020, Webneveshteha.com. All rights reserved.