۲۷ شهريور ۱۳۸۷
علم و دین

 

حوزه ی علم و دین را دو حوزه ی متفاوت می دانم با کاربردهای مختلف. پیدا کردن فلسفه ی عبادات در مباحث علمی، هم به دین آسیب می رساند و هم به علم. این کار سال هاست در حوزه ی علم و دین رواج یافته است. محمد بن محمود دهدار، از نویسندگان عصر شاه عباس اول (۹۹۶-۱۰۳۸) در رو به قبله ایستادن یا توجیه قبله و حج و حکم آنها چنین نوشته است: سرّ در توجیه به کعبه، به علم رصد مقرر شده که محاذی مرکز ارض است... پس توجه به کعبه به جهت توجه نفس به عالم روحانی مؤثر باشد... و نیز مقرر حکما است که خواص مواضع به حسب استیلای کواکب بدان در ازمنه ی مختلفه می باشد. پس تحویل قبله را که به وحی الهی شده حکمتی روشن باشد. (رساله ی درّ یتیم، ص ۳۹؛ رسائل دهدار، ص ۱۴۶-۱۴۷) وی در حکمت وضو هم می نویسد: وقتی مسلمّات بدن گرفته باشد، بخارات بد به دماغ صعود می کند و با رطوبت آب آن چرک ها را می شوئیم و روح به عالم روحانی راه می یابد.

علاقه مندم در این باره بیشتر بنویسم که چگونه این استدلال ها خدشه پذیر است و چه آسیب ها به دیانت مردم رسانده و می رساند.

 

4رهبران دینی و زندگی
از تعطیلی تلویزیون تا سریال های ماه رمضان3
© Copyright 2003-2018, Webneveshteha.com. All rights reserved.