۰۲ بهمن ۱۳۸۵
آیت الله معرفت و نیاز به قرآن پژوهی

 

در حوزه های علمیه، از قدیم ندیم ها هر کس که به رشته فقه و اصول میپرداخت، او را عالمی بزرگ میشناختند که میتوانست در نهایت کرسی مرجعیت را اشغال کند. در این میان حتی اگر کسی ظرفیت علمی مرجع تقلید شدن را داشت و به جای فقه و اصول به فلسفه، عرفان، کلام و یا به علوم قرآنی و تفسیر آن می پرداخت، به بزرگان درجه دو حوزه تنزل پیدا میکرد. علامه طباطبائی و یا آیت الله جوادی آملی از نمونه های متأخر این واقعیت هستند. حتی امام خمینی که مرجع مسلم تقلید بود یک بار در قم عرفان و فلسفه شروع کرد و یک بار در تهران، پس از پیروزی انقلاب تفسیر قرآن گفت و آنقدر مورد انتقاد قرار گرفت که هر دو درس خود را تعطیل کرد. آیت الله معرفت که سه روز پیش در گذشت یکی از کسانی بود که می توانست فقیه و مرجعی بزرگ باشد ولی قران پژوهی را با نگاه روشنفکرانه و متناسب با نیاز جامعه انتخاب کرد. او در نگاه ژرف و متفاوت و عمیق به قرآن نمونه بود. همه قرآن پژوهان جدی فعلی به نحوی از شاگردان و علاقمندان به ایشان هستند. پیدا کردن راه حل مشکلات دینی از متن قرآن که کتاب الهی است می تواند بسیاری از ابهام ها را برطرف کند. آیت الله معرفت که به تصدیق همه اهل فن سرآمد قرآن پژوهان شناخته میشد، نگاهش از پایگاه روشن اندیشی به قرآن نیاز بزرگ دینی جامعه ما بود. باور همگانی به قدرت علمی او باعث شد تا مخالفت های حوزوی با او کمتر صورت پذیرد. ولی دلخوری غیر علنی از مواضع آیت الله معرفت را حوزویان اندیشمند می فهمیدند. بازگشت به متن قرآن و فهم متون آن با تفسیرهای عالمانه افرادی مثل آیت الله معرفت یک نیاز جدی است. تقدیر خدا بر این قرار گرفت که جامعه ما در اوج دورانی که به این اندیشه های مترقی نیازمند است، او به جوارحضرت حق، کنار فرزند شهیدش پرواز کند.

 

4خنده و گریه و سرفه ی قل مراد
شرایط خطرناک ایران و نقش سیاست مداران مستقل3
© Copyright 2003-2020, Webneveshteha.com. All rights reserved.