۱۳ دی ۱۳۸۵
وزير ارشاد، بیخيال ساماندهی شود
اخيراً وزارت ارشاد از صاحبان سايتها و وبلاگها خواسته است كه در سايت ساماندهی ثبتنام كنند و گرنه در پايان موعد مقرر با آنان برخورد میشود. آقای وزير ارشاد هم در توضيح اين مسئله گفته است، فقط میخواهيم صاحبان اين رسانه مشخص باشند تا اگر اتهامی میزنند قابل تعقيب باشد. در اين مسئله كه اين روزها مهمترين مسئله اهالی وبلاگ شده است چند نكته ضروری است.۱) اساساً اتهامهای اخير كه باعث نگرانی دولت شده، هيچكدام در وبلاگهای وبلاگنويسان عادی نبوده است. عمدهترين اتهام در حوزه طرفداران آقای قاليباف و آقای احمدینژاد بهوجود آمد كه عليه يكديگر اتهامزنی آغاز كردند. هر دو دولتی و هر دو از يک جناح كه بههردليل با هم نمیسازند. وبلاگهای عادی چه اطلاعاتی دارند كه اعلام كنند؟ تاوان مسئله برخوردهای درون جناحی را به چه دليل بايد وبلاگنويسان عادی بدهند؟ تازه اگر ۲ نفر وبلاگنويس عادی ناشناس چيزی بنويسند كه تاثيری در جايی ندارد. ۲) اين قانون با توجه به اهميت و بافت اينترنت كه عالم"مجازی" نام گرفته حتماً قابل اجرا نيست. مصوبهای كه نشود اجرا گردد، حرمت قانون را در جامعه از بين میبرد. دولت بايد بيش از ديگران مواظب حرمت قانون باشد. ۳) طبيعی است اگر كسانی از اين طرح استقبال كنند و يا حتی به اجبار نامنويسی نمايند، وبلاگنويسان داخلی هستند. امكان فنی برخورد با وبلاگنويسان خارجی كه وجود ندارد. خود آقايان بهتر از ما میدانند كه راههای مختلفی برای شناسايی و كشف وبلاگنويسان داخلی هست. نتيجه عملی اين كار اين میشود كه وبلاگنويسان داخلی محدود میشوند و وبلاگنويسان خارجی جسورتر و خوانندگان نيز به اجبار به وبلاگنويسی فارسی افراد خارج از ايران روی میآورند. ۴) وبلاگنويسی دفتر خاطرات شخصی افراد است. اگر رسانه هم بود بايد برای كنترل آن قانون نوشته شود. با مصوبه دولت نمیتوان حقوق رسمی پذيرفتهشده در قانون اساسی را محدود كرد. حتماً اگر نخواهند سياسی عمل كنند هيات تطبيق قوانين مجلس بايد اين مصوبه دولت را رد كند. جناب وزير ارشاد، بهتر است بیخيال شويد. آنهايی كه در دعوای قدرت مشكلآفرينی میكنند كه خودی هستند. آنها را شناسايی كنيد و وبلاگنويسی نوپای فارسی را آسيب نزنيد.
