دیدار با هنیه و دست ودلبازی ایران

 

چندی پیش سفارت فلسطین در آخرین شب اقامت اسماعیل هنیه، نخست وزیر فلسطین در ایران، از جمعی فعالان سیاسی و کارشناسان رسمی و غیررسمی حوزه ی فلسطین و سفرای کشورهای عربی دعوت کرده بود که با وی ملاقات کنند. سفارت فلسطین محل کوچکی است که کمتر از صد نفر می توانند در مهم ترین مراسمش شرکت کنند. سفیر فلسطین در ایران صلاح زواوی است؛ وی ۲۵ سال است که سفیر فلسطین در ایران است. آدم بی آزاری است و در طول این ۲۵ سال، همه ی دولت های متفاوتی که در فلسطین سرکار آمده اند، به او احترام می گذارند. خودش را مبارز پیر می نامد. لیستی به دست گرفته بود و افراد حاضر را به هنیه معرفی می کرد. از دفتر امام و شخصیت های سابق مثل من زیاد بودند. برای اینکه نگویند جناحی ست، توضیح داد که از دفتر رهبری و ریاست جمهوری و مجلس شورای اسلامی هم دعوت کرده ایم، نیامده اند. قبلاً من آقای کوچک زاده، نماینده ی معروف تهران را از دور دیده بودم. با همه ی اختلافات و شلیک های رسانه ای که به هم کرده بودیم، در وسط صحبت آقای سفیر پریدم وگفتم آقای کوچک زاده از مجلس هم آمده اند. سر میز، من نزدیک هنیه نشسته بودم. گفتم در فلسطین بحث انتخابات زودرس است و شماها اعلام کرده اید که این کودتاست، فکر می کنید اگر الان انتخابات شود، نتیجه متفاوت خواهد شد؟! می گفت می توانند بر موج گرسنه بودن مردم سوار شوند. احتمالاً شرایط اقتصادی، جو را علیه حماس چرخانده است. آقای هنیه گزارشی از سفرش به کشورهای مختلف داد. هدفش را شکستن محاصره می دانست. قبل از ایران به مصر، بحرین، سوریه و قطر رفته بود. از کمک های مالی قطر خیلی تعریف می کرد. ولی ظاهرا بحرینی ها فقط برای موفقیتشان دعا کرده بودند. بعد هم گزارشی از کمک مالی ایران داد. خیلی از این همه دست و دل بازی تعجب کردم. همه فکر می کردند که حتماً این کمک ها محرمانه است. دو شب بعد در تلویزیون العربیه دیدم که آقای هنیه همان گزارش را مصاحبه کرد و گفت ایران ۲۵۰ میلیون دلار به فلسطین در این سفر کمک کرده است. بقول خودش ربع ملیارد دلار.

آقای هنیه که تقاضای ملاقات با آقای خاتمی را در این سفر نداشت، موقع خداحافظی در گوش من گفت به آقای خاتمی سلام برسانید!