۲۱ آذر ۱۳۸۵
دعوای پلاکاردها در دانشکده علوم اجتماعی

 

عصر امروز جلسه ای در دانشکده علوم اجتماعی برای انتخابات بود. رمضانزاده و اطاعت از مشارکت و اعتماد ملی و آقای حناچی کاندیدای شورای شهر، قبل از ما حرف میزدند. برای رمضانزاده به عنوان قائم مقام حزب مشارکت پاسخ به فضای تند جلسه به خاطر اظهارات عجولانه و بی دلیل میردامادی و شکوری از حزب مشارکت که دیروز اعمال دانشجویان در برابر احمدی نژاد را تقبیح کرده بودند، خیلی سخت بود. دانشجویان حسابی از این اظهار نظر ها ناراحت بودند. تا حدودی هم حق داشتند. من هم دیشب با آقای میردامادی صحبت میکردم که چرا با این عجله اظهار نظر کرده است. در نهایت عذر خواهی رمضانزاده، فضا را کمی آرام کرد. چند نفر پلاکاردهای بزرگی داشتند و مخالف اصلاح طلبان و طرفدار تحریم بودند. روی یکی از آنها نوشته بود: آزادی، مساوات، تحریم انتخابات. روی تابلوی دیگری هم نوشته بود: آقای خاتمی زخم های ما هنوز زنده است. چند تا پلاکارد هم طرفداران رأی دادن به نمایش گذاشته بودند: احمدی نژاد، رئیس جمهور تحریمی ها. و تابلویی با این متن: محصولات تحریم: محدودیت آزادی های مدنی، دانشجویان ستاره دار، توقیف روزنامه ها. یک تابلو هم از قول جلائی پور نوشته بودند که گفته جنبش دانشجوئی مرده و آن را مقایسه کرده بودند با حرف دیگری از وی که گفته امید ما به جنبش دانشجوئی است. چون جلائی پور خودش استاد همین دانشکده است، از این پلاکارد خبر دار شده بود و متنی فرستاد که پشت تریبون خواندند. گفته بود هیچ یک از این دو حرف را نگفته ام و به دروغ هر دو مطلب از من نقل شده است. اما باز هم تا آخر جلسه تابلو را بالا گرفته بودند. من و محمد عطریان و آقای تقی زاده خامسی که کاندیدای شورای شهر است سخنرانان بعدی بودیم. سخنم را با این سؤال آغاز کردم که تحریمی ها یک تحریم موفق را در انتخابات ریاست جمهوری سامان دادند و آقای احمدی نژاد رئیس جمهور شد؛ بعد از تحریم چه استفاده ای از رأی تحریمی ها کردند؟ کجا آن رأی ندادن ها به درد جامعه خورد؟ در حالیکه اگر رأی میدادند، جامعه ی کاملاً متفاوتی داشتیم. عطریان هم رئیس جمهور را مورد انتقاد قرار داد که چگونه و با چه انگیزه ای به رادیکال ترین دانشگاه تهران رفته است؟ اکثریت امیدوار کننده ای از شرکت کنندگان، طرفدار شرکت در انتخابات بودند ولی تعدادی هم با سروصدا طرفدار تحریم بودند. یکی از پر حماسه ترین طرفداران تحریم که با ادبیات خیلی نزدیکی با ادبیات مارکسیستی حرف میزد و ظهور این ادبیات در دانشگاه هم لااقل برای من عجیب بود، گفت انتخابات یک act است و تحریم یک امر عدمی است. معنای طبیعی این حرف این بود که نباید از تحریم، انتظار نتیجه داشت. فکر میکنم بد از نظریه تحریم دفاع کرد. خانمی هم که به کمک ایشان آمد میگفت مگر تعطیلی فله ای مطبوعات در دوران خاتمی و اصلاح طلبان صورت نگرفت؟ پس چه فایده که رأی بدهیم. جدای از این نظرات، میشد حس کرد که اکثریت جدی دانشجوئی طرفدار رأی دادن در انتخابات هستند. این خیلی نشانه ی واقع بینی دانشگاه است. یک پلاکارد یزرگ تند و تیز هم دست یکی بود که معنایش را نفهمیدیم. وقتی تمام شد از صاحب پلاکارد پرسیدم این یعنی چه؟ دیدم اشاره به حرف یکی از اساتید ما در کلاس است که به دانشجویان توهین کرده. گفتم خوب شد خودت همراه پلاکارد هستی والا نمیشد فهمید بعنی چه؟ خندیدیم و رفتیم.

 

4سخنرانی پرتشنج احمدی نژاد و انتخابات
لیست اصلاح طلبان و تخصص های شهری3
© Copyright 2003-2018, Webneveshteha.com. All rights reserved.