وبلاگ های خبرنگاران حاشیه نویس

 

چند روز پیش رفته بودم روزنامه ی شرق؛ بر و بچه های بخش اقتصادی  گفتند که جدای از روزنامه، وبلاگی به نام گلشهر درست کرده اند که  به طور جمعی در آن می نویسند. کار جالبی است. قصد دارند درباره ی رشد اقتصاد باز و تفکرات اصلاح طلبانه در حوزه ی اقتصاد بنویسند. اگر آنان به جای این حرف های جدی که در روزنامه ها فراوان است، در وبلاگ خود که سایه ی مدیریت روزنامه بر آن نیست، حرفها و نظرات رسمی اقتصادی را ننویسند و حواشی دیدارها و برداشتهایشان از مدیران را بنویسند تا واقعاً وبلاگ باشد خیلی پر جاذبه تر می شود. خبرنگاران چیزهای زیادی می بینند و حرفهای قشنگی برای گفتن دارند که معمولاً به دلیل خشونت چارچوب رسمی  روزنامه ها و یا به خاطر قدرت مدیران با اهرم های فشار حقوقی و غیر حقوقی مسائل حاشیه ای خبرنگاران به اجبار حذف می شود. اگر وبلاگ حاشیه ای خبرنگاران در روزنامه های مختلف و یا عکس های غیر رسمی عکاسان از مسئولان فعال شود، خواندنی ترین وبلاگ ها کلید خواهد خورد. مثلاً اگر بنویسند کدام وزیر خوش اخلاق است؟ با چه پذیرایی می کند؟ در اطاقش چه عکس هایی گذاشته است؟ مستخدمش چه نوع رفتاری دارد؟ آیا با اتکا به نوشته ی معاونینش حرف می زند و یا خودش بر حوزه ی کاری اش مسلط است؟ منشی اش چگونه است؟ و تا بخواهید از این حرف ها هست. شاید اقتصادنویسان شرق برای چنین هدفی این وبلاگ را راه نیانداخته باشند، ولی اگر چنین نکند وبلاگ خواندنی نخواهد شد. تازشم اگر آن ها نکردند، بقیه ی خبرنگارها این کار را بکنند، مفید خواهد بود. البته این را هم قبول دارم تنها مشکل این است که امکان دارد مدیرانی که فقط دوست دارند مردم آنان را آن طور که خود می خواهند بشناسند، فشار هایی را بر خبرنگاران بی پناه وارد می کنند و اذیتشان نمایند.

در همین جلسه ی شرق بعد از این پیشنهاد یکی گفت حداقل اثر این کار این است که وزرای مربوطه و یا مسئولان روابط عمومی شان دیگر وقت مصاحبه نمی دهند. واقعاً هم حق دارند؛ ولی اگر برای این مشکل تمهیدی اندیشه شود جای وبلاگ حاشیه ای خبرنگاران، حسابی خالی است. به دست اندرکاران وبلاگ گلشهر که آغازگر این راه هستند تبریک می گویم.