تلاش برای انتشار مجدد روزنامه ی ایران و آزادی دستگیرشدگان

 

دیروز در روزنامه ی اعتماد ملی یکی از پر معناترین کاریکاتورها را دیدم. هادی حیدری تصویری از مانا نیستانی، کاریکاتوریست زندانی کشیده بود که با لباس زندان، نامه ی همراه با عشق و محبت خود را تقدیم به ترک زبانان کشورمان کرده بود. آذری های ایرانی هم پر احساس تر از آنند که پیام این نامه ی محبت آمیز را دریافت نکنند. امیدوارم مانا نیستانی از زندان بیرون بیاید و خودش با زبان کاریکاتور بهترین دسته گلهای محبت آمیز را به ترکها تقدیم کند.

ما همه ایرانی هستیم. همه باید بدانیم ایرانی فارس و ترک و عرب و بلوچ و کرد و لر و گیلک برای هر کسی که ایرانی باشد محترم است و نباید به هیچ یک از آنان اهانتی روا داشت. همچنانکه مسلمان و ارمنی و یهودی و زرتشتی و سایر گرایش های دینی همه یک اندازه ایرانی هستند.

یقین دارم مانا نیستانی و نویسندگان حرفه ای روزنامه ی ایران هم چنین می اندیشند؛ حتی اگر سیاست های حاکم بر روزنامه متفاوت باشد.

تلاش برای کار دوباره ی روزنامه ی ایران و آزادی دستگیرشدگان آن فرصتی است برای ادای احترام به همه ی اقوام و لهجه ها ی ایرانی و دادن فرصت به همه ی آنان که از ترک زبانان عذر خواهی مجدد کنند. آنها هم که برای مقابله با احساسات قومی راه خشونت را بر می گزینند و به سرکوب دولتی و خشونت آمیز دست می زنند، اشتباه بزرگی می کنند که بیشتر به شعله ور شدن این آتش خطرناک کمک می نماید.