ولنتاین و سپندارمذگان

 

چند سالی است که با فرا رسیدن ولنتاین در ایران هم بازار خرید کادو و شکلات و گل رونق جدی می گیرد و همه جا قرمز می شود. انصافا هم هر کاری رنگ دوستی و عشق در آن باشد و جایگزین کینه و نفرت گردد زیباست و مبارک. گروهی البته بر این اعتقادند که باید ایرانیان با توجه به تاریخ و فرهنگ خود روز عشق و دوستی را براساس روایات تاریخی خود تنظیم کنند. در روایت ایرانی از بیست قرن پیش از میلاد روز سپندارمذگان وجود داشته که لقب ملی زمین است و زمین هم نماد عشق و فروتنی است. در تقویم ایرانی این روز در ۲۹ بهمن ثبت شده است. از پارسال که در مورد ولنتاین نوشتم ایمیل های فراوانی داشتم که می خواستند همه تلاش کنیم این روز جایگزین روز جهانی عشق و دوستی شود. این حس علاقمندی به تاریخ و رسوم ایرانی از زیبائی های فرهنگی ایرانیان است. گرچه الزاما همراهی با روزی که در جهان به نام ماجرائی ثبت شده را هم مخالف حس میهن دوستی نمی دانم. عشق و محبت از واژه هائی است که مایه ی اصلی آموزه های اصیل دینی و ادبیات غنی ایرانی است. البته که عشق و محبت دارای تقدسی است که نباید خدشه دار شود. اینکه به طنز می گویند فردی برای خرید کادوی عشقولانه از فروشنده یک دو جینی از کارتهایی که روی آن نوشته فقط تو را دوست دارم طلب میکند! از آفات عشق و دوستی مقدسی است که هر انسانی به آن نیازمند است. در هر حال واقعیت این است که این روز فراگیر شده و بازار خرید کادو و شکلات هم گرم. امید که مردم ما همیشه شاد باشند و سربلند.