یکی از اخباری که این روزها خاورمیانه را تحت تاثیر قرار داده مصاحبه ی اخیر عبدالحلیم خدام است که نزدیک به سه دهه فرد دوم سوریه به شمار می آمده. این مصاحبه و پی‌آمد آن که بلافاصله با اعلام بازجوییبشار اسد همراه بود نشان از یک هماهنگی قبلی بین المللی داشت. واقعیت این است که آشنایان با تاریخ سوریه و لبنان میدانند خدام همواره جلوه ی خشن و تند خوی سوریه بود که از او برای سرکوب و نابودی مخالفان استفاده میشد. به خصوص  بدلیل آنکه پرونده لبنان در اختیار خدام بود ، برای لبنانی ها نام و تصمیمات خدام در دوران پر خشونت دو دهه ی قبل همواره رعب آور بود. وقتی که بشار اسد رئیس جمهور سوریه شد  در دیدار هایی که خودم با نزدیکان ایشان داشتم و یا در اولین سفری که پیام آقای خاتمی را برای بشار بردم اصلی ترین حرف خود بشار و نزدیکانش این بود که باید سوریه را با فضای جدید جهانی منطبق کرد. فضا هم به گونه ای بود که دوری از فضای خشن حکومتی دوری قدرت از عبدالحلیم خدام تعبیر میشد. گرچه سوریه با دور کردن خدام که پشتوانه ی اکثریت سنی مذهب سوریه را داشت علاقمند به ورود به فضای جدید بود ولی ظاهرا بدنه ی بعثی حکومت سوریه به بشار فائق آمدند و اصلاحاتی صورت نگرفت. اما  در هر حال امروز که دنیا میخواهد سوریه را بزند از چهره ی خشن خدام استفاده میکند و او را در جایگاه  خواهان دموکراسی قرار میدهد.  این البته که کار غیر اخلاقی است و زیان آن متوجه مردم سوریه میشود ولی ظاهرا در سیاست،  اخلاق جایگاهی ندارد.