۲۰ آبان ۱۳۸۴
انفجارهای اردن وعراق وسرنوشت اسلام
در این دو روزه در اردن و عراق در چند هتل و رستوران انفجار های انتحاری صورت پذیرفته وتعداد زیادی از مردم عادی این دو کشور جان خود را از دست دادند .مصطفی عقاد٫ خالق اولین ومهمترین فیلم دینی محمد رسول الله هم تصادفا قربانی این جنایت شد .فیلمی که زیباترین و جدی ترین اثر هنر دینی شد.
بستن مقداری مواد منفجره و منفجر کردن خود در لابی هتل و یا وسط یک رستوران که فقط بدلیل اینکه مردم عادی در آن هستند از هیچ حفاظتی برخوردار نیست ، یک عملیات نظامی یا جنگی نیست . نشانه ی قدرت هیچ گروهی هم نیست . کشتن مردم کوچه وبازار مثل آنچه در هفته های قبل در عراق اتفاق افتاد که به صف کارگران ساختمانی در کنار خیابان رگبار میبستند ،نمیتواند حتی بار سیاسی داشته باشد .فقط نشانه ی جنایتکاری عاملان وآمران است . گروه القاعده ی بلاد رافدین که زرقاوی آن را رهبری میکند واین اعمال صرفا جنایتکارانه را سازماندهی میکند ومردم بی پناه کوچه وبازار را به رگبار میبندد، متاسفانه نام خود را مسلمان گذاشته است . ایکاش رهبران دینی مسلمان در برابر این رفتارهای وحشیانه که میخواهند لکه ننگ پاک نشدنی به پیکره اسلام باقی بگذارند به طور یکپارچه موضع میگرفتند تا تاریخ و آیندگان وحتی افکار عمومی امروز جهان مسلمانی را مساوی با جنایت پیشگی نداند واسلام و دین خدا قربانی این مجموعه ی از خدا بی خبر نشود. این مهمترین و تاریخی ترین تصمیمی است که علمای اسلامی باید بگیرند.
برای اشغالگران عراق هم مخالفینی این چنین بی رحم که مردم کوچه خیابان رانشانه میگیرند ، بهترین هدیه و موهبتی است که به سختی برای ادامه ی اشغال منتظر آن بودند. با این رفتار ها اشغالگران هم برای مردم عراق پناه تلقی می شوند و هم در افکار عمومی غرب توجیهی دارند که ما با چنین مردم بی رحم و آدم کشی روبرو هستیم . وصد البته بهترین فرصتی خواهد بود که همه ی این رفتار ها را در پرونده ی دین اسلام ثبت کنند. اما گویا این لحظات تاریخی که سرنوشت نگاه جهان به اسلام را رقم میزند ، کمتر مورد توجه علمای اسلام قرار گرفته است .