۱۷ مهر ۱۳۸۴
تا اینجاش که بد نیستدر محافل دوستانه سیاسی، طبعاً در مورد سیاست حرف می زنند. چند روز پیش در جمع دوستانی بودیم که بیشترشان مقامات تأثیرگذار سابق بودند. طبق معمول داشتیم در مورد آینده اقتصادی، سیاسی و بین الملل کشور حرف میزدیم. پرونده هسته ای هم که نُقل همه مجالس است. دوست شوخ طبع اهل فرهنگی که در جلسه بود، در فاصله صحبت های این دوستان، می گفت: تا اینجاش که بد نیست. ابتدا این جمله فقط تعجب می آفرید. بالاخره از او پرسیدند منظورت چیست؟
گفت: یک نفر خود را از طبقه بیستم ساختمانی پرت کرده بود. در طبقه دهم یکی سرش را از پنجره بیرون کرد و از طرف پرسید اوضاع چطوره؟ گفت: تا اینجاش که بد نیست!
همین جوری!
