۳۰ ارديبهشت ۱۳۸۳
قسم به خدا يا حضرت عباس

 

يک روزي از روزهاي سال گذشته در راه رفتن به جلسه مجلس بودم. روزهايي بود که مجلس بحثهاي خيلي داغي داشت. رسم شده بود که بعد از پايان نطق هاي قبل از دستور، نمايندگان محترم خيلي از حرفها را در چهارچوب تذکر آيين نامه اي يا تذکر قانون اساسي مي دادند. وقت مجلس هم گذشته بود. يکي از نمايندگان اصرار داشت که حتماً تذکر بدهد. آقاي کروبي هم اصرار داشت که جلسه را ادامه دهد. نماينده گفت که من به خداوند بزرگ قسم خورده ام که بايد حرف بزنم. معمولاً آقاي رئيس که مي خواهد شوخي کند و يا با نمايندگان حرف بزند اولين کاري که مي کند ميکروفون را از خودش دور مي کند که صداي وي از راديو مجلس پخش نشود. من نبودم، نمي دانم اين کار را کرده بود يا فراموش کرده بود. نماينده محترم که گفت من به خدا سوگند خورده ام، آقاي کروبي با طنز گفت بنشين عزيزم به خدا قسم خورده اي به حضرت عباس که قسم نخوردي. عين اين مطلب از راديو پخش شد. به مجلس که رفتم ديدم که دوستان مجلس همه متوجه شده اند. آقاي کروبي هم مي گفت شوخي رايجي است ديگر. حالا از شوخي گذشته واقعاً مردم براي حضرت عباس سلام الله عليه هيبت ويژه اي قائل هستند.

4چگونه شيعه در عراق قرباني مي شود
دوم خرداد (1)3
© Copyright 2003-2018, Webneveshteha.com. All rights reserved.