عزاداری میدان محسنی تهران و مراسم قمه زنی

 

در حاشیه­ی مراسم عزاداری امام حسین علیه السلام دو مسأله توجه بر انگیز وجود داشت:

1- عزاداری جوانان، که نمونه­ی آن مراسم شام غریبان میدان محسنی تهران بود. مراسمی متفاوت. روزنامه­ی جمهوری اسلامی آن را اوج ابتذال نامید. اما من چند سئوال پاسخ نیافته دارم: باید پذیرفت که آنان جوانان همین مرز و بومند. روزهای دیگر سال هم با همین قیافه و شکل در خیابان­های تهران ظاهر می شوند، آیا همین ها حق ندارند روز عاشورا را در مراسمی به یاد امام حسین زنده نگه­دارند؟.

 نکته­ی دیگر: وقتی می خواهیم تمام مردم و عزاداری های امام حسین را طرفداری از حکومت بدانیم زمینه طبیعی را برای کسانی که می خواهند علاقمند به امام حسین علیه السلام بمانند و در عین حال خود را متفاوت از عزاداران سنتی معرفی نمایند باز خواهیم کرد. سوم: آن روز که کسانی سعی می کردند از احساسات دینی و مذهبی مردم بر علیه جریان سیاسی رقیب خود بهره ببرند و در اکثر مراسم بزرگ بدترین اهانت ها را به راه و روش اصلاحات روا می داشتند و مداحان و سخنرانان در آن اجتماعات علیه رئیس جمهور، انتخابات مردم، و خواست های مشروع جوانان همه­ی توهین ها را جایز می شماردند، عکس العمل افراطی و طبیعی جوانان قابل بیش بینی بود. من که معتقدم هر کس به نام امام حسین اجتماع کند و با دل بی ریا ابراز ارادت کند مورد لطف امام حسین قرار دارد. باز هم سئوال همیشگی، آیا فقط بد حجابی گناه است یا ریا و دروغ و تظاهر هم جزء گناهان است؟

2- رشد مراسم قمه زنی و ارائه­ی تصاویر آن، یکی از بدترین آفات ایام عزاداری است. تصاویری که هر انسانی را آزرده خاطر می کند. متأسفانه در عراق این حوادث بیشتر مشاهده می شود در دو سال قبل که گروه خشونت­طلب، طالبان کربلا را به خاک و خون کشاند، گروهی از خویشان من با فرزندان­شان در کربلا بودند.می­گفتند مناظر قمه زنی به مراتب تأثیرات بدتری از آن انفجار عظیم بر روی فرزندانشان داشت و حق می گفتند.

 خوشبختانه این رفتارها با هوشیاری مراجع دینی و رهبر انقلاب در ایران مهار شده است ولی تصاویر قمه زنی همواره از زشت­ترین مناظر بوده است. به امید آن که ابراز ارادت عاشقانه و عاقلانه از امام حسین همیشه پاینده باشد.

**********

قسمت دوم مصاحبه­ی من با روزنامه­شرق در مورد وبلاگ نویسی و سایت وب نوشت را می توانید در اینجا بخوانید.