۲۷ دی ۱۳۸۳
رابطه ي حوادث طبيعي و خدا !

 

پس از پديده ي وحشتناك زلزله ي دريايي سونامي، يكي از بحث هايي كه در دنيا و در ميان تقريباُ رهبران و متدينان همه ي اديان مطرح شده رابطه ي اين پديده با معنويت و خدا وغضب الهي بود.

همچنانكه نوعاُ پس از هر حادثه ي بزرگ طبيعي اين بحثها هست. در ايران نيز بعضي روحانيون مثل ساير روحانيون اديان از اين مقوله سخن گفتند.

من بر اين باورم كه اگر بين حوادث طبيعي كه جزئي از مسير شناخته شده ي علمي در طبيعت هست و خدا و دين هر نوع پيوندي برقرار شود ، نهايتاُ به ضرر دين و آن خدايي كه در اين حوادث معرفي مي شود خواهد انجاميد، زيرا هيچ حادثه ي طبيعي را نمي توان به گونه اي تصور كرد كه قربانيان آن، همه با هر ملاكي بدترين ها باشند.

و نيز نمي توان پذيرفت  كه خدايي كه مرگ و حيات همه ي انسانها دست اوست و هر لحظه اي مي تواند زندگي بدترين ها را پايان ببخشد مثل يك موجود ضعيف به ناگاه خشم برآورد و تر و خشك را بسوزاند!!

هر كس و هر انديشه اي كه بخواهد بين حوادث طبيعي و غضب الهي رابطه برقرار كند در برابر ده ها سوال منطقي بي پاسخ خواهد ماند.

و تازه آنها كه از اين فرصت مي خواهند بهره ببرند كه جامعه را به معنويت فرا بخوانند غافل از آنند كه اين نوع بهره هاي يك بار مصرف از دين، اگر اندكي ساده انديش را به جبران وادارد، اكثريت زيادتري را از اصل خدا روي گردان ميكند.

413 دسته گل در آتش سوختند
بازهم درباره ي پرونده ي زندانيان وبلاگنويس3
© Copyright 2003-2018, Webneveshteha.com. All rights reserved.