۲۹ بهمن ۱۳۸۲
نگاه به اراده مردم

 

در جامعه عرب معروف است که معمر القذافي، رهبر ليبي، در هيچ ديدار رسمي با مهمانهاي خارجي اش و طبعاً با افراد داخلي ملاقات کننده، به صورت آنها نگاه نمي کند و فقط به سقف خيمه اي که در آن ديدارهايش صورت مي پذيرد، نگاه مي کند. اين را نشانه غرور وي مي دانند که شأن خود را از مخاطبان خيلي بالاتر مي داند. بعد از حوادث اين يکي دو ساله، بخصوص بعد از 11 سپتامبر، اين مسأله يک اتفاق سياسي مهم تلقي شد که قذافي به مخاطبانش نگاه مي کرد. من هم در يک مصاحبه اي در همان ايام گفتم که وقتي قذافي بعد از اين همه سال احساس مي کند که ديگر بايد سرش را پايين بيندازد، نشانه آنست که دنيا خيلي تغيير کرده است.

من در جلسات متعدد و غير رسمي اين ماجرا را گفته ام و معتقدم که هر کس که در جهان فعلي که همه چيز تغيير کرده است، تغييرات را نفهمد و نداند که دنيا، دنياي ديگري شده و قواعد بازي تغيير پيدا کرده و بايد با قواعد جديد با دنيا رفتار کرد و نيز آن کس و يا کسان و يا سيستمي که نفهمد بايد به مردم نگاه کرد و تسليم خواستهاي آنان شد و بر اساس نياز آنها رفتار کرد، حتماً پايان تلخي را براي خود آماده مي کند. چه در داخل ايران و چه در همه جاي دنيا.

امروز در جهان فعلي تنها سرمايه مشروعيت و بقاء حکومت ها عمل بر اساس خواست مردم است. بايد همه تصميم بگيريم که مخاطبانمان را ببينيم. و وقتي به آنها نگاه کرديم خواست آنها را در اولويت حاکميت قرار دهيم. اين از نظر داخلي است. از نظر خارجي هم همه چيز عوض شده است. به حق و يا ناحق دنيا و قواعد حاکم بر آن تغيير کرده است. و حتي براي ماندن در خانواده اجتماعي نمي توان در وسط ميدان بازي همکاري با دنيا (که چاره اي جز آن نيست) ماند ولي قاعده بازي و زمين بازي متفاوتي براي خودمان تعريف کنيم.

4پنجشنبه: اول خرداد 1376
سلام به بچه هاي شرق وياس نو3
© Copyright 2003-2017, Webneveshteha.com. All rights reserved.