۰۲ مرداد ۱۳۸۷ عکس یادگاری با متجاوزان و سرنوشت دیپلماتهای ایرانی   ماجرای عکس یادگاری رئیس جمهور ایران با درجه­داران اشغال­گر آمریکائی در عراق که شخصاً آن را با شادمانی روایت کردند، از جنس استقبال از متجاوزان انگلیسی در کاخ ریاست جمهوری و ملاقات با آنها بود. هر دوی آنها در شأن رئیس جمهور کشور بزرگ ایران نبود؛ اما در کنار نقل این ماجراهای شیرین از سفر عراق، جای پی­گیری از سرنوشت دیپلمات­های ایرانی که بیش از یک سال است در اسارت آمریکائی­ها در عراق هستند خالی بود. دیپلمات­ها نمایندگان هر کشوری هستند که غیر از جهات انسانی، پی­گیری دستگیری آنان در همه­ی دنیا جنبه سمبلیک و اعتباری برای هر کشوری دارد. حالا که ظاهراً آمریکائی­ها به کانال­های رسمی پاسخ نمی­دهند، کاش در همان دیدار عکس یادگاری با درجه­داران آمریکائی، کسی از اطرافیان رئیس جمهور از همان­ها می­پرسید که دیپلمات­های ایرانی در چه وضعیتی هستند.   لينك 2

	۰۱ مرداد ۱۳۸۷ مصالح جهان اسلام و ایران قربانی فیلم مستند اعدام فرعون     سالهاست که سیاست خارجی ایران چه در دوران آقای خاتمی و چه در دوران آقای احمدی نژاد بر این است که روابط با مصر بازسازی شود. آقای احمدی نژاد آن قدر در این مورد دستپاچه بودند که بدون هماهنگی با طرف مصری موافقت یک جانبه ی ایران را اعلام کردند و یکبار گفتند اگر روابط برقرار شود، همان روز به مصر می روند. در مقابل دولت مصر به دلیل تسلط امنیتی ها از این کار طفره می رفت. همه هم میدانند دو کشور قدرتمند جهان اسلام ایران و مصر هستند که اگر با یکدیگر همکاری و ارتباط داشته باشند، می توانند سرنوشت جهان اسلام را تغییر دهند و به همین دلیل آمریکا و ارتجاع عرب همیشه از نزدیکی این دو کشور ناخشنود بوده اند. اخیرا فیلم اعدام فرعون مصر ساخت یک فیلمساز ایرانی در مورد ترور رهبر سابق مصر بحران وسیعی در روابط دو کشور ایجاد کرده است. نام فیلم اعدام فرعون مصر است که به صورت طبیعی استفاده از چنین عنوانی برای رهبر هر کشوری اعم از آنکه مقبول باشد یا خیر، اهانت به آن مردم تلقی می شود. اعتراضات رسمی، لغو مسابقه ی فوتبال دو جانبه و لغو سفر وزیر خارجه ی مصر به ایران، بخشی از این اتفاقات است.این کار را بنیادی بنام پاسداشت شهدای جهان اسلام که از هواداران اندیشه ی رئیس جمهور هستند، انجام داده است. اشخاص دست اندر کار فیلم نمیدانم چه کسانی هستند ولی با توجه به گرایشهایشان، نشان از تناقض در سیاستگذاری های کشور است. آن همه تلاش برای ایجاد رابطه از یکسو و ساختن فیلم اعدام رهبر کشوری که تلاش برای رابطه با آن در این دولت وجود دارد از سوی هواداران دولت و ایجاد این همه بحران به مصلحت چه کسانی است؟ وقتی افراطیگری مورد تشویق قرار میگیرد و حد و مرزی ندارد، مصالح کشور و جهان اسلام  دیگر بی معنا می شود. مصر و ایران اگر با یکدیگر همکاری کنند، مشکلات زیادی برای اسرائیل و آمریکا درست میکند و بحران های فراوانی را از سر مردم مسلمان دور می نماید. ولی ظاهرا همیشه هستند کسانی که نگذارند این منافع به سود جهان اسلام شود. و نهایتا اینکه: آیا این فیلم به ساختن فیلمی علیه امام با امکانات توزیع و پخشی که انها دارند می ارزد؟ کسی متاسفانه پاسخگو نیست. لينك 2

	۳۰ تير ۱۳۸۷ طنز با مزه کیهان و من و سید حسن نصرالله     چندی هفته پیش با عده ای از سیاسیون پیش آقای کروبی بودیم. قرار شد ماجرای دیدار اخیرش با رهبری در مورد انتخابات را توضیح دهد. گفت روز سه شنبه بود که از دفتر رهبری زنگ زدند. آره دیگه سه شنبه بود. چون دوشنبه فلان کار را کردم وچهارشنبه چی شد و اینا. من پر روئی کردم و گفتم هر روزی که باشد فرقی در محتوای خبر نمی کند. آقای کروبی که کمتر عصبی می شود، جلوی آن جمعیت یک نگاهی به من کرد و گفت لابد والده ی شما فکر می کند بچه ی با نمکی به دنیا آورده. ما کلی خجالت کشیدیم. این جواله دوز را به خودم زدم تا بگویم: روزنامه ی کیهان ستونی دار بنام تازه چه خبر که گویا انصافا والده ی نویسنده یا نویسندگانش گمان میکنند ستون نویسان با مزه ای به دنیا آورده اند و اصلا هم خجالت نمی کشند. امروز در همان ستون با مزه نوشته: آقاي ابطحي معاون رئيس جمهور سابق طي يادداشتي در روزنامه كارگزاران از مقاومت لبنان تقدير و آرزو كرده كاش سيدحسن نصرالله مشاور سياسي جمهوري اسلامي ايران بود! گفت: خود سيدحسن نصرالله كه بارها اعلام كرده است به الگو گرفتن از ايران اسلامي افتخار مي كند. گفتم: ولي همين آقاي ابطحي روز 16 ارديبهشت ماه امسال در سايت خود از كمك ايران براي بازسازي لبنان به شدت اعتراض كرده و نوشته بود كمك به لبنان هيچ مجوز شرعي ندارد! گفت: حالا معلوم نيست، كه به نظر آقاي ابطحي از 16 ارديبهشت امسال تا حالا، شرع عوض شده؟ لبنان عوض شده؟ سيدحسن نصرالله عوض شده؟ آقاي ابطحي عوض شده؟ يا... گفتم: چه عرض كنم؟!... پسربچه اي پيرهنش رو پشت رو پوشيده بود مادرش بهش گفت؛ جز جگرزده بالاخره من نفهميدم كه تو داري ميري يا داري مياي. تا اینجا نوشته ی با نمک کیهان بود . دیدید چه طنز نغزی نوشته. من البته هنوز هم مثل روز 16 اردیبهشت ماه امسال معتقدم از پول عوارض مردم تهران، شهرداری تهران نباید به بازسازی لبنان کمک کند. این کار غیر مشروعی است که از مردم تهران عوارض بگیرند و به بازسازی خرابی های لبنان اختصاص دهند.  حالا این چه ربطی دارد به اینکه سید حسن به عنوان محبوبترین فرد در دنیای عرب و یکی از قوی ترین دیپلمات های جهانی است که اسرائیل را مات کرده است؟ به منطق کیهان، اگر پول عوارض شهر تهران به سید حسن  نرسد او دیگر نمی تواند آدم بزرگ وقدرتمندی باشد؟ باور کنید من پیرهنم را پشت و رو نپوشیدم، شما  شیشه ی عینک نگاه جناحی تان را خیلی کلفت گرفته اید. بد بود این همه کیهان اظهار لطف می کند، یکبار جواب ننویسم. شما ببخشید. لينك 2

	۲۹ تير ۱۳۸۷ ایرنا و مواضع افراطی جناحی   معمولاً در همه جای دنیا خبرگزاری رسمی هر کشوری محل نقل خبرهای رسمی و اعلام مواضع عمومی دولت­هاست و به همین دلیل بودجه­ی آن از محل بودجه­های عمومی و دولتی تأمین می­شود و نظرات ارائه شده در خروجی خبرگزاری دولتی، نظرات رسمی نظام هر کشوری تلقی می­شود. در ایران هم ایرنا که با بودجه­ی بیت­المال اداره می­شود، همیشه چنین نقشی داشته است. با این که خبرگزاری­های مهم و پرخواننده­تری وجود دارد که توسط بخش خصوصی در ایران اداره می­شود، اما چون آنان نقش سخن­گویی نظام را ندارند، بودجه­ای از دولت دریافت نمی­کنند. اخیراً و پس از تغییرات گوناگون که در آن خبرگزاری به وجود آمده، در یک کار غیرحرفه­ای و غیرمشروع، اخبار و تحلیل­های تند جناحی که توسط افراطی­ترین لایه­های طرف­داران دولت و مخالفان اصلاح­طلبی و علیه افراد و گروه­های سیاسی داخلی نگارش می­شود، روی خروجی ایرنا قرار می­گیرد. این یک سنت خطرناکی است که شاید در کوتاه مدت، حس انتقام­گیری رایج در دولت­مردان و طرفداران تازه به دوران رسیده­ی آنان را اشباع کند، اما در دراز مدت هم اعتبار خبرگزاری جمهوری اسلامی را خدشه­دار می­کند و هم خبرگزاری را از مرکز نقل اخبار و مواضع رسمی نظام دور می­کند و مرجعیت رسمی خود را از دست می­دهد و هم اهانتی است به کارمندان حرفه­ای ایرنا که برای انتقال نظرات رسمی و نه جناحی و سیاسی و انتقام­گیرانه مسئولان جدید در آن مرکز خبری مهم تلاش شرافت­مندانه و حرفه­ای داشته­اند.   لينك 2

	۲۸ تير ۱۳۸۷ پایان صدای پرخش خسرو شکیبائی   امروز نزدیکی­های ظهر، پیامک تلخ و کوتاهی رسید: خسرو شکیبائی درگذشت. هنرمندی که واقعاً کم­نظیر بود. اولین بار او را در سال ۶۴ در رادیو دیدم. من مدیر رادیو بودم و یک ساعتی در دفتر کارم در طبقه­ی دوم ساختمان قدیمی رادیو در میدان ارک با هم گپ زدیم. قرار بود یک سری برنامه در رادیو اجرا کند. امروز در این فرصت چند ساعته پس از مرگش سایت بالاترین را نگاه می­کردم. وبلاگ­نویسان هنرشناس درباره­ی زوایای مختلف هنرمندی و به­خصوص بازیگری­اش خیلی خوب و مفصل نوشته بودند. به عقیده­ی من اما در کنار هنر بازیگری­اش که از بی­نظیرترین­ها بود، صدای پرخش و پرجاذبه­ی او، هنر زیباتر شکیبائی بود. سال­ها بود که هر وقت دلم می­گرفت شعرهای سهراب سپهری را با CD  صدای پای آب خسرو شکیبائی گوش می­کردم. چند باری هم شعرهای عبدالملکیان و فروغ را در CDهای مهربانی و پری­خوانی­اش شنیده بودم. هر سه تا، کار انتشاراتی خوش سلیقه دارینوش بود. خیلی وقت­ها به آن کتاب فروشی کوچک و پرصفا در خیابان شریعتی سر می­زنم. یک بار شنیدم که دارینوش در این سه ساله نتوانسته مجوزی برای کارهای جدیدش بگیرد. دوستی دارم که خیلی با شکیبائی دم­خور بود و همیشه از او حرف می­زد؛ در مشکلات شخصی­اش هم همراه او بود. امروز زنگ زده بود و کلی گریه می­کرد. می­گفت: مرگ او در روز وفات حضرت زینب تصادفی نبود. یادآوری می­کرد که خیلی پیشترها به من گفته بود که خسرو هیأتی است. رفتن هر هنرمندی، که مردم با صدا و تصویرش خاطره­های فراوان دارند، یک مصیبت شخصی و برای خانواده­ی او نیست؛ یک غم فراگیر برای همه­ی مخاطبان است؛ به خصوص آدمی مثل خسرو شکیبائی که در همه کارهایش چهره­ای آرام و اطمینان بخشی داشت. یادش برای همیشه گرامی باد.   لينك 2

	۲۷ تير ۱۳۸۷ کاش سید حسن نصرالله مشاور دیپلماسی ایران بود   هر کسی که وضعیت سیاسی دنیا را بشناسد و اندک انصافی داشته باشد، می­داند که حزب الله لبنان از زمان جنگ­های ۳۳ روزه تا مسائل داخلی لبنان و تا مذاکرات تبادل اسرا، یک­سره به پیروزی­های شگفت­انگیز و تحسین­برانگیزی دست یافته است. شکوه اقتدار بازگرداندن اسرا و جنازه­ی شهدا برای مردم لبنان و جهان عرب و به­خصوص کشورهایی که حزب الله اسرای آنان را آزاد کرده است، نقطه­ی قوت دوباره­ای است برای شخص سید حسن نصرالله که او را مثل بعد از جنگ­های ۳۳ روزه لبنان در اوج محبوبیت در میان مسلمانان و به خصوص مردم قرار داد. سید حسن علی­رغم آن که در ظاهر رهبری یک جریان مسلح و مبارز را به عهده دارد ولی بی­شک بیشترین استفاده و تعامل را با ظرفیت دیپلماسی بین­المللی داشته است و دنیا او را یک سیاستمدار تمام عیار می­داند که از موقعیت­های مختلف بهترین بهره را برای منافع حزب الله و مقاومت و مردم کشورش برده است. رسانه­های غربی با شیطنت می­گویند که سید حسن نصرالله تحت تأثیر مقامات و مسئولان سیاست خارجی ایران است. گمان می­کنم حرف توخالی می­زنند. چون دیپلماسی ما اگر می­توانست، برای مصلحت ایران مثل حزب الله برای مصالح خودش، موفقیت­های بزرگی دست و پا می­کرد. باید آرزو کرد: با این توفیقاتی که  سید حسن در به دست آوردن پیروزی­های بزرگ دارد کاش او مشاور دیپلماسی کشورمان می­شد. بازگشت اسرا و جنازه­ی شهدا بر سیدحسن به عنوان محبوب­ترین مرد جهان عرب و خانواده­های آنان مبارک باد.   لينك 2

	۲۶ تير ۱۳۸۷ تلفن به کربلا   آخوندهای ظریف، شوخی­های بامزه­ای با هم دارند. نوجوان بودم. در منزل پدری­ام جمعی از منبری­ها آمده بودند. مرحوم کافی، یکی از منبری­های معروف بود. روضه­ای داشت که در آن با شیوه­ی ابتکاری­اش تلفن می­زد به کربلا و از احوال شهدا و اسرا می­پرسید. آقای شجونی واعظ شوخ و بامزه­تری بود. تا آقای کافی وارد شد، گفت شنیده­ام به کربلا تلفن زده­ای، خیمه­ها آتش گرفته بود و شمر گوشی را برداشته و تو هم به هوای آن که امام حسین بوده، گفته­ای: مخلص شما کافی! آقای کافی هم این قدر ظرفیت داشت که از این شوخی طعنه­آمیز آخوندی همکارش دل­گیر نشود. کاش این فضای پر لطافت آخوندی در بین روحانیون حکومتی و به­خصوص در رفتار با مردم فراگیرتر می­بود؛ کاش!   لينك 2

	۲۵ تير ۱۳۸۷ روز پدر   فردا روز میلاد مولا علی علیه السلام است که در تقویم ایرانی به نام روز پدر ثبت شده است. در فرهنگ ایرانی و شیعه، مولا جایگاهی دارد که به طبیعی­ترین شکل می­تواند سمبل مردانگی و پدری باشد. ادای احترام به پدر و مادر مهم­ترین وظیفه­ی هر فرزند است و شیرین­ترین لذت برای پدر و مادر. این لذت شیرین را از خود و از پدر و مادر دریغ نکنید. آن­ها هم که از نعمت حضور پدر محروم هستند، با خواندن یک فاتحه یادشان کنند و خوشحالشان. میلاد حضرت علی علیه السلام بر شما مبارک باد.   لينك 2

	۲۴ تير ۱۳۸۷ زبان کیهانی و کاندیداتوری خاتمی   امروز صبح با جمعی از دوستان اصلاح­طلب جلسه داشتیم. با این که موضوع جلسه چیز دیگری بود، ناخودآگاه مسأله به انتخابات ریاست جمهوری برگشت. این که بیش از ما جناح­های مختلف اصولگرا اعتقاد پیدا کرده­اند که اگر خاتمی کاندیدا شود، رأی قطعی خواهد آورد، نکته­ی قابل توجهی بود که مورد بحث ما بود. کیهان و رسانه­های کیهانی معیار خوبی هستند که بتوان از آن نبض نگرانی­های اصولگرایان را فهمید. این که در این چند روزه این قدر اصرار دارد از میان چهره­های شناخته شده و ناشناخته­ی وابسته به اصلاحات و مخالف آن راست و دروغ جعل کنند، که اگر خاتمی کاندیدا شود معلوم نیست رأی بیاورد، نشان می­دهد که آن­ها با اطلاعاتی که دارند، بهتر از ما می­دانند که خاتمی اگر کاندیدا شود، چه رأیی خواهد آورد. همین جوری نوشتم؛ بده ما زبان یکدیگر را می فهمیم؟!   لينك 2

	۲۳ تير ۱۳۸۷ آدمهای غیرمعطر   داستان معروفی است که چاه­کنی در عهد قدیم از کار فارغ شده در راه بر دکان عطر فروشی گذشت. بوی مشک از دکان خارج شده، فضا را پر کرده بود. چاه­کن بیچاره بوی خوش استشمام نکرده چنان بی­حال شد که ضعف کرد و بی­هوش به زمین افتاد. عطار گلاب و عود آورد و به صورتش مالید که به حال آید؛ اما چاه­کن بی­هوش­تر شد. همکارش که او را در آن حال دید، نجاستی آورد و نزدیک بینیش برد. چاه­کن در حال دو چشمش باز شد و جان تازه گرفت.   لينك 2