۰۴ آذر ۱۳۸۶
انتشار در: دوم دام دات کام
ابطحی عزیز! تولد چهارسالگی ات مبارک

 

وب نوشت های ابطحی عزیز چهار ساله شد. مثل بچه های شیرین و بامزه یواش یواش رشد کرد، نوک زبانی حرف زد، خودش را توی دل بچه ها و بزرگترها جا کرد و حالا که سن و سالی از او می گذرد، همه جا حرفش هست و حرفش هم حرف حساب است. چهار سالگی وبلاگ ابطحی را تبریک می گویم. دوست دارم در این فرصت خصوصیات برجسته ابطحی عزیز یا در حقیقت وبلاگش را بگویم، خصوصیات برجسته خودش را احتمالا خودتان می دانید.

شیرین است: نوشته های ابطحی شیرین و خواندنی است، شیرین است نه آنقدر که دل تان را بزند، نه اینکه بدون لبخند بگذارد بروید. فکر کنم خداوند به دلیل همه این لبخندها که به ما هدیه کرده است، بخشی از گناهانش را ببخشد.

کوتاه و پاکیزه می نویسد: ابطحی سریع می رود سراصل قضیه و حرفش را مشخص و روشن می گوید، نه بیخودی حاشیه می رود و نه اینقدر فس فس می کند که نفهمید که چه می خواست بگوید.

ظریف می نویسد: قدما نوعی طنز داشتند که به ظرافت معروف بود و به گوینده یا نویسنده آن هم می گفتند « ظریف» می گفتند: ظریفی گفت.... ظرافت، کار دشواری است. نکته بینی می خواهد و قشنگ گفتن و ریز آمدن، البته به قول علمای فن حرکات موزون. گاهی با انتخاب یک تیتر قشنگ، گاهی با یک نکته نادیده، گاهی با یک نقل قول می بینی یک عالمه مفهوم را به تو گفت، بی آنکه هرگز فراموشت بشود.

تیترهای خوب: یکی از بهترین جنبه های وب نوشت های کوتاه ابطحی، تیترهای خوب و ابتکاری اوست، گاهی به نظرت می آید تیترش را اول پیدا کرده و بعد مطلبش را نوشته است.

شوخی با خودش: این دیگر در میان علما نوبر است، البته شوخی با خود کردن را در سیاحت شرق آقا نجفی می توانید شیرین و قشنگ پیدا کنید، اما در این روزگاری که علمای اعلام را با یک من عسل هم نمی شود خورد، این شوخی های ابطحی با خودش کار او را بمراتب بهتر می کند و شوخی هایش را با دیگران پذیرفتنی تر به چشم می نشاند.

دفاع از مظلوم: آخر شما بگوئید، درویش را کتک می زنند؟ در کجای دنیا شنیدید که کسی که خودش را فقیر می داند و هیچ از جهان نمی خواهد، همان هیچ را هم می خواهند از او بگیرند. در این وضعیت اگر کسی پیدا شود و از چهار تا وبلاگ نویس زندانی یا شش تا درویش مظلوم حمایت کند، خودش داستان شاخ است و غول. ابطحی گاهی با همان نوشته های کوتاهش به داد خیلی ها رسیده است و خیلی ها به این موجود دوست داشتنی مدیونند.

نگاه مدرن: نگاه ابطحی مدرن و امروزی است. همین که رسانه ای مثل اینترنت را استفاده کرده است و کوتاه می نویسد و وبلاگش گرافیک خوبی دارد و زاویه نگاهش تازه و امروزی و متمدنانه است، نشان می دهد ما با انسانی مدرن طرف هستیم. آدمی که مفاهیمی مانند آزادی، حقوق بشر، ارتباط، رسانه، پیوند دین و دنیا در جهان امروز را می فهمد.

عکس هایی از پشت صحنه: یکی از جذاب ترین یافتنی ها در وبلاگ ابطحی عکس های فراوانی است که پیژامه پارتی سیاست ایران را نشان می دهد، از اصلاح طلبان نرمخو بگیر تا تندروهای خفن ناک. گاهی اوقات دو تا عکس از هزار نوشته بیشتر نشانت می دهد آنچه را که می خواستی ببینی. استفاده ابطحی از صنعت موبایل دوربین دار، بی شک اگر توسط او انجام نشده بود، توسط دولت نهم به عنوان یکی از ابتکارات و پیشرفت های صنعتی دولت جدید که برای اولین بار در جهان اتفاق افتاده قلمداد می شد.....

از همه اینها گذشته، در یکی از نوشته های ابطحی عزیز در مورد میرحسین موسوی آمده بود که میرحسین موسوی به رنگ بسیار اهمیت می داد و به همکاران رادیو( و دقیقا رادیو) سفارش می کرد، لباس هایی با رنگ شاد بپوشند، حالا چرا رادیو؟ چرا رنگ؟

چهارسالگی وب لاگ ابطحی عزیز و دوست داشتنی را به او تبریک می گویم و برایش روزهای خوب و شاد و زیبایی را آرزو می کنم و امیدوارم هیچ موفقیتی او را از ما خوانندگانش دور نکند. نه، اشتباه می کنید، کی حرف از ریاست جمهوری زد...!

 

ابراهیم نبوی

سوم آذرماه ۱۳۸۶

 

http://www.doomdam.com/archives/000352.php#more

 

 

© Copyright 2003-2017, Webneveshteha.com. All rights reserved.