۰۸ آبان ۱۳۸۱
انتشار در: روزنامة اطلاعات
براي سيزده سال تلاش گل‌آقا

 

سيزده سال پيش، وقتي برادر و دوست خوبم، كيومرث صابري، اولين شمارة گل‌آقا را منتشر كرد، در يادداشتي در روزنامة اطلاعات آن روز، حضور گل‌آقا را به فال نيك گرفته، برايش آرزوي توفيق كردم. آن روز گمان نمي‌كردم بتواند اين راه پرفراز و نشيب و سخت را سيزده سال بي‌وقفه طي كند و همواره مخاطب خود را كم و بيش داشته باشد.

چند روز پيش كه خواندم هفته‌نامة گل آقا تعطيل شد، با صابري تماس گرفتم. تأييد كرد كه خودش تعطيل كرده. به او گفتم همان‌قدر كه آمدنش لذتبخش و شادي‌آفرين بود، رفتنش تأسف‌آور و غمگستر است. اين را از سر مجامله نمي‌گويم. واقعاً در روزهايي كه او طنز سياسي را آغاز كرد، و مهم‌تر، در ميانة راه كه كارش را ادامه مي‌داد، كار طنز سياسي، كاري بود كارستان. شايد براي نسل پس از دوم خرداد كه امكان يافته در فضاي نقد و انتقاد كنوني زندگي كند و هرروز شاهد بدترين و زشت‌ترين اهانت‌ها و تهمت‌ها به افكار و انديشة رئيس‌جمهور و اخيراً به خود ايشان باشد، نقد «گل‌آقا»يي خيلي كار مهمي جلوه نكند. اما آن‌ها كه كتاب مميزي در سال 1375 را خوانده‌اند، مي‌توانند بفهمند كه ميزان تحمل و نقدپذيري حاكميت در سال‌هاي قبل از دوم خرداد، چقدر بوده است. يك كتاب طنز، فقط به دليل آنكه در آن معلم از شاگرد پرسيده كاشف بوركينافاسو چه كسي بوده و او گفته دكتر ولايتي، دچار سانسور شده. اين را تضعيف دولت خدمتگزار دانسته‌اند. در حوزة سياست و اجتماع كه غوغايي صدافزون بوده است. براي عبور از دالان چنان ايامي تا رسيدن به چنين ايامي، قطعاً بايد به نقش آگاهي‌بخش و جسارت‌آفرين مجلة گل آقا توجه ويژه داشت.

واقعيت اين است كه امروز هم كساني هستند كه نقد را برنمي‌تابند. نقد منصفانه وقتي به لباس زيباي طنز آراسته مي‌شود، همدلي زيبايي با جامعه ايجاد مي‌كند كه آينة خوبي در برابر مسئولان قرار مي‌دهد تا خود، به تصحيح مشكلات و اشتباه‌هاي خود دست يازند.

درهرحال، اين مسئوليت سنگين بر عهدة گل‌آقايي بود كه بي‌آنكه به جناحي وابستگي داشته باشد، شتر نقد خود را كنار در خانة همة مسئولان و مشكلات جامعه مي‌خواباند.

به سهم خود، بي‌آنكه بتوانم توجيه كيومرث صابري را در تعطيلي هفته‌نامة گل‌آقا بپذيرم، از اين تلاش خستگي‌ناپذير او و همكارانش كه بسياري از آنان درس طنز را در مكتب گل‌آقا آموختند و صاحب سبك‌هاي بسيار قوي و جديدي شدند، تشكر مي‌كنم و علاقه‌مند بودم كه صابري،‌ عكس روحانيان را هم مي‌كشيد تا شايد من هم توفيق حضور در گل‌آقا را پيدا مي‌كردم.

در هر حال، خسته نباشيد دوستان «گل‌آقا»يي!

 

*در پي انتشار اين يادداشت، روزنامة كيهان مطلبي را با عنوان «به جاي طنز» چاپ كرد.

© Copyright 2003-2017, Webneveshteha.com. All rights reserved.