من وآدم برفی و دریا

<هَمَه باهم چه شد؟
<وازدگی سیاسی و دینی دانشگاه
<تبعیض حمایتی در مورد مسلمانان چین
<ادبیات تکراری، افت اطلاع رسانی
<نمایشگاه جغد رسالت شومی زدایی هنرمندان
<هدیه ای از جنس نقد به مناسبت هفته دولت (۵) ابتکار
<هدیه هایی از جنس نقد بمناسبت هفته دولت (۴) علوی
<هدیه هایی از جنس نقد بمناسبت هفته دولت (۳) عباس صالحی
<هدیه هایی از جنس نقد به مناسبت هفته دولت:(۲) آ‌ذری جهرمی
<هدیه هایی از جنس نقد به مناسبت هفته دولت (۱) زنگنه
<رسالت متفاوت ولی فقیه و فقیه
<ورزش پاک توهم است
< معنویت دل
<خطر فیلتر شکن بیشتر از تلگرام است
<سید مهدی طباطبایی طراز روحانیت اصیل
<نقش ارتباطات در دیدار رهبران دو کره
<چند پیشنهاد برای پیدا کردن مرتضوی
<موانع واقعی استفاده از کالاهای داخلی
<تلگرام غیر از اینترنت است
<کسی جز خودتان منتظر شاد بودنتان نیست

جستجوی
در

۱۲ بهمن ۱۳۹۷

هَمَه باهم چه شد؟
کسانی که سخنرانی های امام خمینی را در قبل و بعد انقلاب شنیده باشند به خوبی به یاد دارند تکیه کلام امام همَه باهم بود. با همان لهجه منحصر به فردس هم هَمَه می فرمود. یکی از جدی ترین چالشها پس از چهار دهه، شکسته شدن مرزهای همدلی و وحدت ملی است. به روز دایره این همه محدود تر شد. در نوقل لوشاتو در پاریس که چند ماهه قبل انقلاب، امام در آن جا بودند هر گروه ودسته ای که می توانست خودش را به زیر چادر امام در کنار درخت سیب مشهورش می رساند و بی گزینش خود را مخاطب امام می دید. نه دین، نه پوشش، نه نوع گرایش فکری هیچکدام مهم نبود. از ورود امام به ایران و پیروزی انقلاب و چشیدن طعم قدرت اندک اندک فاصله ها ایجاد شد. خیلی ها به فکر حذف رقیب بودند.این مسابقه به دست گرفتن قدرت و حذف رقیب از همان ابتدای انقلاب خسارت بار بود. آن قدر این شیوه تلخ بود که مرحوم امام خمینی در یک سخنرانی تند و تلخ در همان سالهای اول قریب به این مضامین فرمودند همه این حذفها به خاطر قدرت است ونه به خاطر خدا. در هر حادثه ای و در مناسبتی که اختلاف نظری بروز می کرد به جای تحمل یکدیگر و حتی بهره وری از نظرات گوناگون، بخشی از کسانی که می توانستند به این مردم خدمت کنند از گردونه قدرت و نظام بیرون گذاشته می شدند. وقتی همه مخالفانی که قرار بود آزاد باشند، محدود شدند، نوبت فرزندان انقلاب شد. هر دو گروهی به سرعت تقسیم به دو می شدند ویکیدر صدد حذف دیگری بود. نسل فعلی از همدلی های بر آمده از همَه باهم دیگر چیزی به یاد ندارد. تا شنیده ودیده سیل اتهام های مسئولان به یکدیگر بوده است. تا دیده حذف و لعن و نفرین گروهی علیه دیگری در درون مسئولن بوده است. ادبیات تند و بی ادبانه و فحاشی در حوزه مدیران ویا هواداران انها نسبت به یکدیگر آن قدر زیاد بوده که بسیاری از نسل فعلی گمان می برند اصلا وظیفه ورسالت شرعی در این ادبیات نهفته است. وقتی همدلی و همکاری نباشد و رقابت برای حذف از قدرت سرعت گیرد، به صورت طبیعی فساد و اختلاس و دزدی و گناهانی مثل دروغ و تهمت و اتهام رشد می کند. دلسوزان زیادی هستند که نه به براندازی فکر می کنند ونه حتی به تضعیف نظامی که از ایتدای انقلاب قرار بود حاکم شود. اگر هم اعتراضی می کنند به خاطر تقویت ارکان انقلابی است که در آن قرار بود همه با هم باشند. کاش همه دلسوزان باهم شوند.

© Copyright 2003-2019, Webneveshteha.com. All rights reserved.